Ανακαλύφθηκε μηχανισμός που μετατρέπει το "κακό" λίπος σε "καλό"

Μηχανισμό με τον οποίο τα κύτταρα του λευκού λίπους μετατρέπονται σε κύτταρα καφέ λίπους, ανακάλυψαν επιστήμονες του Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Τεχνολογίας (ΕΤΗ) της Ζυρίχης στην Ελβετία, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται στο επιστημονικό έντυπο Nature Cell Biology. 



Η ερευνητική ομάδα του καθηγητή Κρίστιαν Βόλφρουμ, στο Ινστιτούτο Τροφών, Διατροφής και Υγείας του ΕΤΗ, στην οποία συμμετέχει και η Αλίκη Περδικάρη, έκαναν πειράματα σε ποντίκια και διαπίστωσαν ότι το ένα είδος λίπους μπορεί να μετατραπεί σε άλλο. 



Στα θηλαστικά γενικά και στους ανθρώπους ειδικότερα υπάρχουν κύτταρα καφέ και λευκού λίπους. Τα τελευταία λειτουργούν κυρίως ως "αποθήκες" ενέργειας, που γεμίζουν όταν ο οργανισμός αφομοιώνει πολλές θερμίδες και το λίπος αυτό αποθηκεύεται με τη μορφή σταγονιδίων λιπιδίων, τα οποία το σώμα κινητοποιεί όταν χρειάζεται ενέργεια. 



Από την άλλη, τα "καφέ" κύτταρα ειδικεύονται στο «κάψιμο» ενέργειας με τη μορφή λίπους και σακχάρων για να παράγουν θερμότητα. Τα νεογνά κατέχουν σημαντικές ποσότητες καφέ λίπους και το χρησιμοποιούν για να διατηρούν τη θερμοκρασία του σώματός τους. 



Πριν λίγα χρόνια ανακαλύφθηκε ότι και οι ενήλικοι συνεχίζουν να έχουν καφέ λίπος και έκτοτε οι προσπάθειες των επιστημόνων έχουν εστιαστεί στο να αυξήσουν το καφέ ("καλό") λίπος και να μειώσουν αντίστοιχα το λευκό ("κακό") λίπος, έτσι ώστε ο οργανισμός να καίει πιο πολλές θερμίδες και να χάνει βάρος.



Τόσο οι άνθρωποι, όσο και τα ποντίκια, μπορούν να προσαρμοστούν στα κρύα περιβάλλοντα, σχηματίζοντας κύτταρα καφέ λίπους μέσα στις αποθήκες των κυττάρων του λευκού λίπους. Αυτά τα "καφέ μέσα στα λευκά" κύτταρα είναι λιγότερο συχνά στα ζεστά περιβάλλοντα από ό,τι στα κρύα, ενώ η προέλευση και ο τρόπος σχηματισμού τους παραμένουν αντικείμενο επιστημονικής διαμάχης.
 


Η νέα έρευνα έδειξε ότι αυτά τα κύτταρα δημιουργούνται μέσα στις «αποθήκες» των λευκών κυττάρων από την μετατροπή μιας μερίδας των τελευταίων σε καφέ κύτταρα. Οι ερευνητές έκαναν πειράματα με γενετικά μεταλλαγμένα πειραματόζωα σε διάφορες συνθήκες θερμοκρασίας στο εργαστήριο και έδειξαν ότι, όταν έπεφτε ο υδράργυρος, τα ποντίκια σχημάτιζαν καφέ (καλά) κύτταρα) ανάμεσα στα λευκά (κακά). Όταν η θερμοκρασία ανέβαινε, αυτά τα καφέ κύτταρα γίνονταν πάλι λευκά. 



Οι επιστήμονες θεωρούν πολύ πιθανό ότι ένας παρόμοιος μηχανισμός αυτόματης μετατροπής των κυττάρων του λίπους υπάρχει και τους ανθρώπους, όταν πέφτει η θερμοκρασία του περιβάλλοντος. Σύμφωνα με τον καθηγητή Βόλφρουμ, ο επόμενος στόχος θα είναι να βρεθούν τρόποι ώστε αυτή η κυτταρική μετατροπή να γίνεται πλέον με ελεγχόμενο τρόπο, είτε με νέου τύπου φάρμακα, είτε μέσω της κατάλληλης διατροφής ή με άλλη μέθοδο, με τελικό σκοπό την καταπολέμηση της παχυσαρκίας.

Πηγή: Nature Cell Biology

Ελληνικές πυραμίδες, αρχαιότερες των Αιγυπτιακών

Στις 9 Φεβρουαρίου του 1995 η Ακαδημία Αθηνών δια του ακαδημαϊκού κ. Π. Θεοχάρη, ανακοίνωνε τα αποτελέσματα των μετρήσεων που αφορούσαν την χρονολόγηση της πυραμίδας του Ελληνικού Αργολίδας αλλά και αυτής του Λυγουριού ( Ασκληπιείου), βασισμένη στην μέθοδο της οπτικής θερμοφωταύγειας. Οι μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν στο εργαστήριο Πυρηνικής χρονολόγησης του τμήματος Φυσικής του πανεπιστημίου του Εδιμβούργου και στο εργαστήριο Αρχαιομετρίας του ΕΚΕΦΕ ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ..

Η χρονολόγηση της πυραμίδας του Ελληνικού εντοπίστηκε στο 2720 π. Χ. , με περιθώριο λάθους + - 580 χρόνια. Η αντίστοιχη χρονολογία κατασκευής της πυραμίδας του Ασκληπιείου εντοπίστηκε στα 2100 ( + - 610 έτη).

Τα αποτελέσματα αυτά αποδεικνύουν ότι η πυραμίδα του Ελληνικού προηγείται κατά 100 έτη της πρώτης αιγυπτιακής πυραμίδας ( πυραμίδα του Ζοζέρ,) 2620π. Χ. και 170 έτη παλαιότερη εκείνης του Χέοπος ( 2550 π. Χ.).

 

 

Μέσα από αυτή την έρευνα, η οποία είναι αλήθεια πως ποτέ δεν έλαβε την έκταση που θα της άρμοζε ( λες και ντρεπόμαστε για κάτι κακό που έχουμε κάνει!!!), μέσα από αυτή την έρευνα λοιπόν όχι μόνο αποδεικνύεται πως οι Έλληνες είναι οι πρώτοι κατασκευαστές πυραμίδων αλλά και αυτοί που πιθανόν να κατασκεύασαν και αυτές τις αιγυπτιακές.

Άλλωστε όταν ο αιγύπτιος σοφός της Σαϊδος λέει στον Σόλωνα πως οι Έλληνες είναι κατά χίλια χρόνια παλαιότεροι των Αιγυπτίων, τι άλλο θα μπορούσε να αποδεικνύει μια τέτοια δήλωση παρά την πολιτισμική ανωτερότητα των προγόνων μας! Αν δε, αναλογισθούμε πως ο Θαλής ο εκ Μιλήτου σοφός, ήταν αυτός που υπολόγισε για πρώτη φορά το ύψος της πυραμίδας, τότε αντιλαμβάνεσθε τα ευνόητα!!!Και ποια είναι αυτά; Μα είναι ποτέ δυνατόν να κατασκευάζεις κάτι χωρίς να γνωρίζεις τον τρόπο μέτρησης του μεγέθους του;

Πως είναι δυνατόν να γίνει αν δεν υπάρχει η αντίστοιχη μελέτη;!!! Και αν πάμε και ιστορικά ακόμη θα δούμε πως ο πρώτος βασιλιάς της Αιγύπτου ο Μήνας της δυναστείας των Μην δεν είναι τυχαίο καθόλου που το όνομά του μας παραπέμπει κατευθείαν στον Ετεοκρήτη Μίνωα!!!

Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης αναφέρει έπ’ αυτού : « …αφού κατασκεύασε τον τάφο του, έστησε έπ’ αυτού πυραμίδα τετράπλευρη και οικοδόμησε τον θαυμαζόμενο λαβύρινθο…».

Και απ’ ότι καλώς γνωρίζουμε έως σήμερα ένας ήταν ο πιο θαυμαστός λαβύρινθος και φυσικά ο πιο γνωστός, αυτός της Κρήτης ο οποίος αποτελούσε και κατ’ εξοχήν στοιχείο του Μινωικού πολιτισμού.

Ο Θ. Μανιάς στο βιβλίο του « Το Ελληνικό Πνεύμα στις πυραμίδες της Αιγύπτου» σημειώνει: « Η λέξη πυραμίς είναι γνήσια ελληνική πιθανώς προερχόμενη από τον όρο «περαμούς» ο οποίος κατά τον μαθηματικό πάπυρο του Α. H. RHINOL, εκφράζει τον άξονα της πυραμίδας ή εκ του ονόματος ενός πλακούντα κωνικού σχήματος εκ σίτου και μέλιτος προσφερόμενου από τους Ίωνες στους νεκρούς υπό το όνομα « πυραμούς».

Το όνομα λοιπόν «πυραμίς» ως λεξάριθμος περιέχει θρησκευτικές, φιλοσοφικές πεποιθήσεις και μαθηματικές γνώσεις…»Ο Τόμ Βαλλεντάϊν στο βιβλίο του « Το μυστήριο της Μεγάλης Πυραμίδας» λέει:

« Η ετυμολογία της λέξης «πυραμίδα» στα αρχαία ελληνικά σημαίνει «φωτιά στην μέση» και οι Μάγιας ονόμαζαν τις πυραμίδες «πίρουα μάνκα» που σημαίνει αποκάλυψη φωτός…».Και ο περιηγητής Παυσανίας λέει σχετικά : « Ερχομένοις δε εξ Άργος εις Επιδαύριαν εστιν οικοδόμημα εν δεξιά πυραμίδι μάλιστα εικασμένον έχει δε ασπίδας σχήμα Αργολικάς επειργασμένας.

Ενταύθα Προίτω περί της αρχής Ακρίσιον μάχη γίνεται…». Δεξιά καθώς κανείς πηγαίνει από το Αργος προς την Επιδαυρία υπάρχει οικοδόμημα που μοιάζει πολύ με πυραμίδα και έχει απεικονισμένες ανάγλυφες ασπίδες του σχήματος των αργολικών ασπίδων.

Εδώ είχε πολεμήσει ο Προίτος εναντίον του Ακρισίου για την βασιλεία, και λένε πως ο αγώνας έληξε ισόπαλος και γι' αυτό αργότερα συμφιλιώθηκαν, αφού ούτε ο ένας ούτε ο άλλος μπόρεσε να πετύχει αποφασιστική νίκη.

Λένε πως τότε πρώτη φορά συγκρούστηκαν οπλισμένοι με ασπίδες και οι ίδιοι και το στράτευμά τους. Για όσους εκατέρωθεν έπεσαν, επειδή ήταν συμπολίτες και συγγενείς. έγινε σ' αυτό το μέρος κοινός τάφος." (Μετάφραση Νικολάου Παπαχατζή, εκδ. "Εκδοτική Αθηνών").

Αξίζει να σημειωθεί η αναφορά του Παυσανία ότι η συγκεκριμένη μάχη ήταν η πρώτη που χρησιμοποιήθηκαν ασπίδες, αναφορά που δείχνει την παλαιότητα του συγκεκριμένου οικοδομήματος .

Αφού λοιπόν ο Προίτος έζησε περί το 3352 π. Χ., αν εκλάβουμε ότι ο Τρωικός πόλεμος συνέβη περί το 3100 π. Χ. , υποστηρίζονται και πολύ παλαιότερες χρονολογίες, ο Ακρίσιος που ήταν παππούς του Περσέα ιδρυτή των Μυκηνών και αφού η πρώτη οίκηση των Μυκηνών ανάγεται γύρω στην 3η χιλιετία, κατά τους σύγχρονους επιστήμονες, έχουμε λοιπόν την βίωση του βασιλιά του Άργους Ακρίσιου περί το 3285 π. Χ.

Άρα αφού ο σύγχρονός του Προίτος κατασκευάζει την πυραμίδα βλέπουμε ότι η μέτρηση του Πανεπιστημίου Αθηνων, για την ηλικία της συμφωνεί και ιστορικά αφού 2750 + 580 = 3300 π.Χ.Δεν υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία για το αν είναι αρχαιότερες οι ελληνικές πυραμίδες αυτές των αιγυπτιακών. Τόσο η επιστήμη δια των μετρικών μεθόδων όσο και οι ιστορικές πηγές, αυτό μας αποδεικνύουν.

kapodistria-httpsxolianewsblogspot

 

Η αποτρίχωση του μπικίνι κρύβει κινδύνους

Εικόνα σελίδας Λεζάντα εικόνας

Περιεχόμενα σελίδας Κίνδυνους λοιμώξεων "εγκυμονεί" η αποτρίχωση του μπικίνι, προειδοποιούν οι επιστήμονες, σύμφωνα με άρθρο που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο British Medical Journal. Η αποτρίχωση με κερί ή με ξυράφι μπορεί να προκαλέσει μικροτραυματισμούς στην γραμμή του μπικίνι, αφήνοντας το δέρμα ευάλωτο σε παθογόνους μικροοργανισμούς όπως ο ιός της ευλογιάς. Οι επιστήμονες κατέληξαν στο παραπάνω συμπέρασμα μελετώντας 30 νέους ασθενείς (έξι γυναίκες κει 24 άνδρες) με μολυσματική τέρμινθο, η οποία προκαλείται από τον ιό της ευλογιάς, οι οποίες είχαν αναζητήσει θεραπεία σε ιδιωτική κλινική της Γαλλίας, το διάστημα 2011 -2012. Το 93% των ατόμων αποτρίχωνε την περιοχή των γεννητικών οργάνων με ξυράφι (70%), με ψαλίδι (13%) ή με κερί (10%). Δέκα ασθενείς είχαν τουλάχιστον και μια άλλη δερματική πάθηση όπως, κονδυλώματα ή βακτηριακή λοίμωξη. Αξίζει να σημειωθεί ότι η αφαίρεση του τριχωτού του ήβης τελευταία γίνεται όλο και δημοφιλέστερη. Η μολυσματική τέρμινθος που εντοπίστηκε είναι μια εύκολα μεταδοτική λοίμωξη που εξαπλώνεται γρήγορα είτε δια της επαφής με την πάσχουσα περιοχή, είτε μέσω αντικειμένων όπως τα εσώρουχα ή οι πετσέτες. Η λοίμωξη συνήθως εκκαθαρίζεται από μόνη της χωρίς να προκαλεί συμπτώματα άλλα από κόκκινες κηλίδες στο δέρμα. Ενδεχομένως όμως οι τελευταίες να γίνουν πυώδεις και να προκαλέσουν πόνο και αιμορραγία σε περίπτωση που «σπάσουν». Στο στάδιο αυτό είναι ιδιαιτέρως αυξημένη η πιθανότητα εξάπλωση της λοίμωξης και η δημιουργία μόνιμων δερματικών βλαβών. Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι η αποτρίχωση του εφηβαίου μπορεί επίσης να αυξήσει σημαντικό τον κίνδυνο και για άλλες σοβαρές λοιμώξεις, όπως ο έρπητας των γεννητικών οργάνων. "Το σώμα έχει έναν αριθμό αμυντικών μηχανισμών για την πρόληψη των λοιμώξων. Μια εξ αυτών είναι το φυσιολογικό, υγιές δέρμα", εξηγεί ο Δρ Ρόμπερτ Μπροντελ, επικεφαλής του Τμήματος Δερματολογίας του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου του Μισισιπή. "Οι οποιεσδήποτε ανωμαλίες στο δέρμα ανοίγουν την ‘πόρτα’ στις λοιμώξεις", συμπληρώνει. Ο Δρ Τζόναθαν Ζενιλμαν, επικεφαλής του Τμήματος Μολυσματικών Ασθενειών στο Ιατρικό Κέντρο "Bayview" του Πανεπιστημίου "Τζονς Χόπκινς" συμφωνεί και εξηγεί ότι ο ιός του έρπητα είναι γνωστό ότι μπορεί να μεταδοθεί κατά τη διάρκεια της ερωτικής επαφής, σε περίπτωση που υπάρχει κάποιος μικροτραυματισμός του δέρματος. Σπεύδει όμως να σημειώσει ότι η γαλλική μελέτη δεν είναι καταληκτική και ενδεχομένως να υπάρχουν και άλλοι παράγοντες κοινοί μεταξύ των μελών του δείγματος (πέραν της αποτρίχωσης) που να συντέλεσαν στον αυξημένο κίνδυνο μολυσματικής τέρμινθου. Η Δρ Μαίρη Γκάιλ Μερκούριο, επίκουρη καθηγήτρια Δερματολογίας στο Πανεπιστήμιο Ρότσεστερ, όμως επιβεβαιώνει ότι πολύ συχνά διαπιστώνει μολυσματική τέρμινθο σε άτομα που αποτριχώνουν το εφηβαίο. "Τους συμβουλεύω να σταματούν την αποτρίχωση μέχρι να τεθεί υπό έλεγχο η λοίμωξη, διότι ειδικά το ξύρισμα συντελεί στην εξάπλωση της", εξηγεί και συμπληρώνει ότι θα πρέπει να μελετηθεί εκτενώς το ζήτημα, ώστε να συγκριθούν οι πρακτικές αφαίρεσης των τριχών της ήβης για να εξευρεθεί εκείνη που ενέχει το μικρότερο κίνδυνο για το δέρμα. Για παράδειγμα η αποτρίχωση με λέιζερ δεν αυξάνει τον κίνδυνο λοίμωξης διότι δεν ερεθίζει το δέρμα. Αντιθέτως, το ξύρισμα αυξάνει τον κίνδυνο μολυσματικής τέρμινθου διότι το ξυράφι εξαπλώνει τον ιό, από το ένα σημείο του μπικίνι στο άλλο. Πηγή: British Medical Journal

Tηλεόραση, το ναρκωτικό της οικογένειας

Kλινικές έρευνες έδειξαν ότι η τηλεθέαση χαλαρώνει μεν, αλλά προκαλεί παθητικότητα και χαμηλή πνευματική διέγερση που διαρκούν Tου Γιάννη Eλαφρού Mπαίνουμε στο σπίτι και η πρώτη μας κίνηση είναι να πατήσουμε το κουμπί του τηλεκοντρόλ. Συζητούμε με φίλους, αλλά το μάτι όλο ξεγλιστρά προς την πολύχρωμη οθόνη· δεν μπορούμε να συγκεντρωθούμε στη συζήτηση, αλλά δεν κλείνουμε και την τηλεόραση. Kατηγορούμε έντονα το περιεχόμενο των τηλεοπτικών προγραμμάτων, αλλά δεν παραλείπουμε να τα παρακολουθούμε. Oι περισσότεροι έχουν με την τηλεόραση μια σχέση αγάπης– μίσους. Xαζοκούτι από τη μια, αλλά απαραίτητος σύντροφος στην καθημερινότητα. Tουλάχιστον τρεις ώρες την ημέρα περνούν, κατά μέσο όρο, οι κάτοικοι των αναπτυγμένων χωρών μπροστά στις τηλεοράσεις. Oταν ένα άτομο φτάσει στην ηλικία των 75 ετών θα έχει περάσει τα εννιά χρόνια της ζωής του βλέποντας TV. Πρόκειται πια για την τρίτη ανθρώπινη δραστηριότητα μετά την εργασία και τον ύπνο. Πολλοί άνθρωποι συμπεριφέρονται σαν να είναι εξαρτημένοι από τη μικρή οθόνη. ΄H μήπως είναι; Eίναι τελικά η τηλεόραση «ναρκωτικό», που προκαλεί εθισμό κλινικού τύπου; Mια τέτοια υπόθεση δεν είχε απασχολήσει μέχρι τώρα τους ερευνητές, παρά μόνο με τη μεταφορική της έννοια. Oμως ένα πρόσφατο άρθρο στο περιοδικό «Scientific American» θέτει ξανά το ερώτημα. Oσοι βλέπουν υπερβολικά πολλή τηλεόραση εμφανίζουν συμπτώματα ανάλογα με εκείνους που είναι χρήστες ναρκωτικών ουσιών, σημειώνει. Mάλιστα, οι συγκεκριμένοι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι υπάρχει μια ενστικτώδης βιολογική αντίδραση του ανθρώπου, η «αντίδραση προσανατολισμού», που δημιουργεί μία έλξη προς μία συσκευή, όπως η τηλεόραση, που εκπέμπει έντονα χρώματα και ήχους, με απότομες εναλλαγές σκηνών και ακουσμάτων. Θεμελιωτής της αντίδρασης προσανατολισμού είναι ο Iβάν Παβλόφ, ο οποίος χρησιμοποιούσε στα πειράματά του σκυλάκια. Δυστυχώς, ο άνθρωπος–τηλεθεατής, ο homo-canapes, μέσω της υπερβολικής κατανάλωσης τηλε-ναρκωτικών, μοιάζει να συναγωνίζεται σε υποταγή και αβουλία τα μικρά σκυλάκια, με τα οποία πειραματιζόταν ο Παβλόφ. Φταίει η ασπρόμαυρη ζωή; Iσως βέβαια δεν είναι αναγκαίο να αναζητήσουμε τις αιτίες της τηλεοπτικής γοητείας σε βιολογικούς παράγοντες. «Eγχρωμη TV, ασπρόμαυρη ζωή», έγραφε ένα σύνθημα στους τοίχους. Iσως λοιπόν, πριν καταδικάσουμε την τηλεόραση, που κάτω από άλλες συνθήκες θα μπορούσε να είναι ένα μέσο ψυχαγωγικό και εκπολιτιστικό, ας προβληματιστούμε για τη μουντή και άχαρη ζωή, η οποία συχνά μοιάζει ακόμα πιο ανιαρή και χυδαία από το κάθε μπιγκ μπράδερ. Aς αντιδράσουμε για τους κοινωνικούς όρους της εργασιακής εξουθένωσης και της διαπροσωπικής απομόνωσης, που μετατρέπει και τα σκουπίδια της TV σε διαμάντια σε τιμή ευκαιρίας… Οι επιστήμονες έχουν μελετήσει για δεκαετίες την επίδραση που έχει η τηλεθέαση στην ανθρώπινη συμπεριφορά, όπως για παράδειγμα οι συχνές στιγμές βίας. Λιγότερο όμως έχει μελετηθεί η ίδια η σαγήνη του μέσου στον άνθρωπο· δηλαδή το ίδιο το μέσο και όχι το μήνυμα. ΄H μήπως αντίστοιχα με την περίφημη ρήση «το μέσο είναι το μήνυμα», ισχύει ότι «το μέσο είναι το πρόβλημα»! Σε πρόσφατο άρθρο του περιοδικού «Scientific American» τίθεται το ερώτημα εάν υπάρχει «εθισμός στην τηλεόραση». Aν και ο όρος θεωρείται ανακριβής από τους συντάκτες, σημειώνεται ότι συλλαμβάνει την ουσία ενός πολύ πραγματικού φαινομένου. Kαι σύνδρομο στέρησης Με ποια φαινόμενα περιγράφουν οι ψυχολόγοι και οι ψυχίατροι την εξάρτηση από μια ουσία; Ξόδεμα πολύ χρόνου στην επαφή με την ουσία, χρησιμοποίησή της πολύ συχνότερα απ’ ό,τι θα ήθελε ο χρήστης, σκέψεις για μείωση της χρήσης ή συνεχείς ανεπιτυχείς προσπάθειες για τη μείωσή της, εγκατάλειψη σημαντικών κοινωνικών, οικογενειακών και επαγγελματικών ασχολιών και αναφορές για μια σειρά συμπτώματα στέρησης όταν σταματήσει η χρήση. Oπως σημειώνουν οι ερευνητές Pόμπερτ Kούμπεϊ και Mιχάλι Tσιτζεμιχαΐλι σε άρθρο τους στο περιοδικό, όλα αυτά τα συμπτώματα μπορούν να αναγνωρισθούν σε όσους παρακολουθούν πολλή τηλεόραση. Για να μελετήσουν τις αντιδράσεις των τηλεθεατών οι επιστήμονες συνδύασαν εργαστηριακές έρευνες καταγραφής των εγκεφαλικών κυμάτων (χρησιμοποιώντας έναν ηλεκτροεγκεφαλογράφο), της ηλεκτρικής αντίστασης του δέρματος και του καρδιακού παλμού, με εμπειρικές έρευνες σε εθελοντές. H μέθοδός τους ονομάστηκε Μέθοδος των Δειγμάτων Εμπειρίας. Οι συμμετέχοντες φέρουν ένα μπίπερ. Οι ερευνητές τους καλούν έξι ή οκτώ φορές τη μέρα, σε τυχαίες στιγμές, για μία εβδομάδα. Oταν οι συμμετέχοντες ακούν το μπίπερ, σημειώνουν σε μία κάρτα με συγκεκριμένη φόρμα τι κάνουν εκείνη τη στιγμή και πώς ακριβώς νιώθουν. Xαλαρωμένοι και παθητικοί Oταν οι άνθρωποι παρακολουθούν τηλεόραση δηλώνουν ότι αισθάνονται χαλαρωμένοι και παθητικοί. Το εγκεφαλογράφημα, παρόμοια, δείχνει χαμηλότερη δραστηριότητα του εγκεφάλου όταν βλέπει κανείς τηλεόραση απ’ ό,τι όταν διαβάζει, για παράδειγμα. Αλλά το πιο εντυπωσιακό είναι ότι ενώ η αίσθηση της χαλάρωσης τελειώνει όταν σταματά η τηλεθέαση, η παθητικότητα και η χαμηλή πνευματική διέγερση συνεχίζονται! Αρκετά άτομα που συμμετείχαν στο πείραμα δήλωσαν ότι κλείνοντας την τηλεόραση ένιωθαν σαν αυτή να τους είχε κλέψει την ενέργεια. Υποστήριξαν, επίσης, ότι τους ήταν πολύ πιο δύσκολο να συγκεντρωθούν. Eνώ το διάβασμα, τα σπορ και τα διάφορα χόμπι βελτιώνουν τη διάθεση, η τηλεόραση δρα μάλλον αρνητικά. Αμέσως μόλις ανοίξει κάποιος την τηλεόραση νιώθει χαλαρωμένος. Επειδή όμως αυτή η αίσθηση κρατάει όσο διάστημα παρακολουθεί την οθόνη και χάνεται αμέσως μετά, πολλοί συνδέουν τη χαλάρωση με την τηλεθέαση. Ο εθισμός στα ναρκωτικά λειτουργεί με παρόμοιο τρόπο. Eνα ηρεμιστικό, του οποίου η επίδραση χάνεται γρήγορα, γεννάει μεγαλύτερη εξάρτηση από ένα άλλο που αποβάλλεται από το σώμα αργά αργά. Με τον ίδιο τρόπο οι τηλεθεατές μαθαίνουν ότι θα αισθανθούν λιγότερο χαλαροί εάν σταματήσουν να βλέπουν τηλεόραση. Η τηλεθέαση προκαλεί νέα τηλεθέαση. Πολλοί δυσανασχετούν Kαι πού είναι το πρόβλημα, ρωτάνε ορισμένοι σχολιαστές; Oι άνθρωποι θέλουν να βλέπουν τηλεόραση και απλά πραγματοποιούν τις επιθυμίες τους. Αλλά, εάν τα πράγματα ήταν τόσο απλά, γιατί είναι τόσο πολλοί εκείνοι που δυσανασχετούν με το πόση τηλεόραση βλέπουν; Σε δύο μεγάλες έρευνες του Ινστιτούτου Γκάλοπ, το 1992 και το 1999, το 40% των ενηλίκων και το 70% των εφήβων απαντούν ότι περνούν υπερβολικά πολύ χρόνο στην τηλεόραση. Σε άλλες έρευνες, ένα 10% των ενηλίκων αυτοχαρακτηρίζονται εξαρτημένοι από την τηλεόραση. H ειρωνεία είναι ότι εκείνοι που βλέπουν περισσότερο τηλεόραση είναι συνήθως και οι λιγότερο ικανοποιημένοι. Στην προαναφερθείσα έρευνα, άτομα που παρακολουθούσαν τηλεόραση τέσσερις ώρες την ημέρα κατά μέσο όρο ήταν λιγότερο ικανοποιημένοι από όσους έβλεπαν δύο ώρες. Συχνά υπάρχει και ένα συναίσθημα ενοχής, για το ότι δεν κάνουν κάτι πιο παραγωγικό. «Aντίδραση προσανατολισμού» Αλλά γιατί η τηλεόραση μας κατακτά; Σύμφωνα με τους αρθρογράφους η έλξη φαίνεται να προέρχεται από τη βιολογική «αντίδραση προσανατολισμού», που πρωτοπεριγράφηκε από τον Ιβάν Παβλόφ το 1927. Πρόκειται για την ενστικτώδη αντίδραση σε κάθε ξαφνικό ερέθισμα. Αποτελεί μια κληρονομιά της εξελικτικής πορείας του ανθρώπου, μια ευαισθησία σε απότομες κινήσεις ή αρπακτικές απειλές. Τυπικές εκδηλώσεις της είναι η διαστολή των αιμοφόρων αγγείων του εγκεφάλου, η επιβράδυνση του παλμού της καρδιάς και το σφίξιμο των αιμο-αγγείων των μυών. Συνολικά, ο εγκέφαλος υπερδραστηριοποιείται, έτσι ώστε να συγκεντρώσει και να επεξεργαστεί στοιχεία της νέας κατάστασης, ενώ το υπόλοιπο σώμα ηρεμεί. Oι απόψεις αυτές γενικεύουν μια έρευνα του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ του 1986, που μελετούσε την επίδραση των ειδικών τεχνικών του μοντάζ της τηλεόρασης (κοψίματα, ζουμ, ξαφνικοί ήχοι, αλλαγές οπτικών γωνιών κ.λπ.) στην αντίδραση προσανατολισμού. Το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό, αφού φάνηκε ότι αυτά τα τρικ επιδρούν στην ενεργοποίηση των εγκεφαλικών κυμάτων. «Είναι η μορφή και όχι το περιεχόμενο που κάνει την τηλεόραση μοναδική», υπογράμμισαν οι ερευνητές. Mπορεί να γίνει επικίνδυνη Aλλά από τότε οι επιστήμονες έχουν προχωρήσει. Μία έρευνα του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα έδειξε ότι αμέσως έπειτα από ένα ερέθισμα προσανατολισμού ο καρδιακός ρυθμός ανεβαίνει για τέσσερα με έξι δευτερόλεπτα, ενώ διαρκείς επεμβάσεις με μουσική και αλλαγές στο μοντάζ μπορεί να μονιμοποιήσουν τις καταστάσεις. Παρόμοιες είναι οι επιδράσεις και των βίντεο-γκέιμς. Το 1997, 700 παιδιά στην Ιαπωνία οδηγήθηκαν ταυτόχρονα στο νοσοκομείο, υποφέροντας από «επιληπτική κρίση η οποία προκλήθηκε από οπτικά φαινόμενα». Aιτία ήταν μία εκπομπή Πόκεμον που παρακολουθούσαν στην τηλεόραση. Kάτω από ορισμένες συνθήκες λοιπόν η υπερβολική τελεθέαση μπορεί να γίνει και άμεσα επικίνδυνη. Αν και πολλά από τα προβλήματα που προκαλεί η υπερβολική τηλεθέαση μοιάζουν με αυτά της εξάρτησης, πολλοί επιστήμονες δεν δέχονται τον όρο. Ο Ρόμπερτ Ντ. Μακιλγουέρθ, από το Πανεπιστήμιο της Μανιτόμπα, υποστηρίζει ότι «απέχει ακόμα από το να χαρακτηριστεί κλινική περίπτωση σημαντικής βλάβης». Αλλά άσχετα από το εάν οι επιστήμονες θα κατατάξουν ή όχι κάποιους στην κατηγορία των τηλε-εθισμένων, το σίγουρο είναι ότι εκατομμύρια άνθρωποι δεν μπορούν να ελέγξουν το πόση ώρα περνούν μπροστά στο χαζοκούτι. Ποια συμπτώματα παρουσιάζουν οι τηλε-εξαρτημένοι Ποιες είναι οι επιδράσεις στη συμπεριφορά όσων βλέπουν πολλή τηλεόραση; Ο Ρόμπερτ Ντ. Μακιλγουέρθ μελέτησε όσους δηλώνουν σε έρευνες ότι αισθάνονται εθισμένοι από την τηλεόραση. Σύμφωνα με τα συμπεράσματά του οι τηλε-εξαρτημένοι βαριούνται πιο εύκολα, δυσκολεύονται να συγκεντρωθούν, συμμετέχουν πολύ λιγότερο σε κοινωνικές και αθλητικές δραστηριότητες, ενώ είναι παχύτεροι από όσους βλέπουν λιγότερο τηλεόραση. Πολλοί από αυτούς δήλωσαν ότι ανοίγουν την τηλεόραση όταν θέλουν να αποφύγουν δυσάρεστες σκέψεις. Εδώ προκύπτει το γνωστό δίλημμα: «Κολλάνε» οι άνθρωποι στην TV επειδή βαριούνται και νιώθουν μοναξιά ή αρχίζουν να βαριούνται και να αισθάνονται μόνοι επειδή βλέπουν υπερβολικά πολλή τηλεόραση; Eίναι φανερό ότι οι αιτίες της τηλε-μανίας πρέπει να αναζητηθούν στην πραγματική ζωή. Aλλά από κει και πέρα το ίδιο το αποτέλεσμα μετατρέπεται σε αιτία. Πριν από 25 χρόνια ένας μελετητής από το Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας μελέτησε τις συνέπειες της εισόδου της TV σε μια ορεινή κοινότητα στην οποία δεν υπήρχε μέχρι τότε μικρή οθόνη. H δημιουργικότητα και η ικανότητα των ανθρώπων να αντιμετωπίζουν προβλήματα έπεσε. Για πολλούς, οι πιο εμφανείς ομοιότητες μεταξύ εθισμού στην τηλεόραση και εξάρτησης από τα ναρκωτικά παρουσιάζονται σε όσους μειώσουν την τηλεθέαση. Πριν από σαράντα χρόνια, μελετήθηκαν στο Σικάγο οικογένειες των οποίων οι συσκευές χάλασαν. Τότε δεν υπήρχε παρά μόνο μία τηλεόραση σε κάθε σπίτι, έτσι η επαφή με τον μαγικό κόσμο της TV διακοπτόταν. «Η οικογένεια γυρνούσε γύρω γύρω, όπως μία κότα χωρίς κεφάλι. Συχνά ούρλιαζαν ο ένας στον άλλο, ενώ δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα άλλο, ούτε καν να παίξουν. Hταν τρομερό. Η τηλεόραση ήταν κομμάτι του εαυτού τους»! Hδη πριν από σαράντα χρόνια... Παρόμοια συμπτώματα παρουσιάστηκαν σε οικογένειες (όχι σε όλες) που δέχτηκαν να μπουν σε κάποιο πρόγραμμα διαβίωσης χωρίς τηλεόραση. Aν και η διάρκεια δεν ήταν μεγάλη, ένας μήνας ή μία εβδομάδα, μερικοί δεν άντεξαν και διέκοψαν το πρόγραμμα, χάνοντας και τη σχετική αμοιβή. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί κάποιος να απεξαρτηθεί από την υπερβολική κατανάλωση τηλεοπτικού θεάματος. «Συνήθως οι πρώτες μέρες, η πρώτη εβδομάδα, είναι δύσκολες. Μετά αναπτύσσονται άλλου τύπου δραστηριότητες», υποστηρίζει ο Τσαρλς Γουίνικ, του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_17/03/2002_19215

«ΟΠΛΟ» ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΧΟΛΗΣΤΕΡΙΝΗΣ ΤΟ ΜΗΛΟ

 

Όλοι γνωρίζουμε τη φράση «ένα μήλο την ημέρα το γιατρό τον κάνει πέρα». Φαίνεται όμως πως ένα μήλο την ημέρα κάνει και τη χοληστερόλη πέρα.

Η αυξημένη χοληστερίνη ή υπερχοληστερολαιμία έχει ένα σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της αθηροσκλήρωσης. Επιδημιολογικές μελέτες έχουν δείξει αυξημένα περιστατικά αθηροσκλήρωσης σε άτομα με αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης.

Η αυξημένη κακή LDL χοληστερόλη και η μειωμένη καλή HDL αποτελούν σημαντικούς παράγοντες κινδύνου στην ανάπτυξη αθηροσκλήρωσης. Οι αθηρωματικές πλάκες αποφράσσουν τις αρτηρίες και αποτελούν έδαφος για τη δημιουργία θρόμβων αίματος.

Ένας μεγάλος θρόμβος μπορεί να αποφράξει τελείως την αρτηρία και να διακοπεί η ροή αίματος. Η διακοπή αίματος στις στεφανιαίες αρτηρίες της καρδιάς μπορεί να προκαλέσει αιφνίδιο καρδιακό επεισόδιο, ενώ σε αρτηρίες που στέλνουν αίμα στον εγκέφαλο, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Το 60% των εμφραγμάτων του μυοκαρδίου δημιουργούνται από τη ρήξη των αθηρωματικών πλακών και τη θρόμβωση.

Σε μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε στις ΗΠΑ γύρω από τη δράση του μήλου ενάντια στη χοληστερόλη, διαπιστώθηκε ότι η καθημερινή κατανάλωση ενός μήλου οδήγησε στη μείωση της οξειδωμένης μορφής της κακής LDL χοληστερόλης.

Η έρευνα διήρκεσε 4 εβδομάδες και οι ερευνητές χορήγησαν σε άτομα μέσης ηλικίας είτε ένα μήλο την ημέρα, είτε πολυφαινόλες (φυσικά αντιοξειδωτικά) από μήλο σε μορφή κάψουλας, είτε ένα εικονικό χάπι. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι το μήλο, και όχι τόσο οι πολυφαινόλες του σε μορφή κάψουλας, κατάφεραν να μειώσουν την οξειδωμένη μορφή της LDL χοληστερόλης κατά 40%.

Η LDL χοληστερόλη συσσωρεύεται στα εσωτερικά τοιχώματα των αρτηριών, δημιουργώντας τις αθηρωματικές πλάκες και τελικά τη στένωση, και θεωρείται ένας από τους κύριους παράγοντες κινδύνου για καρδιοπάθεια.

Η δράση αυτή του μήλου οφείλεται κυρίως στις πολυφαινόλες του, φαίνεται όμως ότι οι πολυφαινόλες από μόνες τους δεν έχουν το ίδιο αποτέλεσμα όσο ένα ολόκληρο μήλο. Μια πιθανή εξήγηση, είναι ότι στο μήλο υπάρχουν και διάφορα άλλα συστατικά, τα οποία δρουν συνεργιστικά στην αντιμετώπιση της χοληστερόλης, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο για τη δημιουργία της αθηροσκλήρωσης και τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών νοσημάτων.

Επίσης, η απορρόφηση των πολυφαινολών από τον οργανισμό είναι μεγαλύτερη όταν καταναλώνονται μαζί με το μήλο παρά από μόνες τους.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η δράση του μήλου κατά της χοληστερόλης είναι μεγαλύτερη και από τα αντιοξειδωτικά άλλων τροφών, όπως της ντομάτας και του πράσινου τσαγιού.

Τα αντιοξειδωτικά είναι φυσικά συστατικά των τροφών, τα οποία αναστέλλουν την οξείδωση, η οποία καταστρέφει τα κύτταρα και επεμβαίνει στη φυσιολογική λειτουργία του μεταβολισμού. Τα φρούτα και τα λαχανικά είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά και θωρακίζουν τον οργανισμό ενάντια στην καταστροφική δράση των ελευθέρων ριζών και της οξειδωτικής τους δράσης. Τα αντιοξειδωτικά φαίνεται πως μειώνουν την οξείδωση της LDL χοληστερόλης και αναστέλλουν τη δράση της στην δημιουργία αθηροσκλήρωσης.

Η έρευνα αυτή είναι ενθαρρυντική για την αντιμετώπιση της χοληστερόλης, αφού καταλήγει στο ότι με μια απλή διατροφική παρέμβαση στη ζωής μας, όπως είναι η κατανάλωση ενός μήλου ημερησίως, μπορούμε να μειώσουμε την πιθανότητα ανάπτυξης καρδιαγγειακών νοσημάτων.

Και άλλες μελέτες γύρω από την ευεργετική δράση του μήλου στη χοληστερόλη επιβεβαιώνουν τα παραπάνω αποτελέσματα και ενισχύουν την άποψη ότι ένα μήλο την ημέρα αποτελεί σημαντικό βήμα στη μείωση της κακής χοληστερόλης.

Καταναλώστε λοιπόν ένα μήλο την ημέρα για να επωφεληθείτε της δράσης του ενάντια στη χοληστερόλη και όχι μόνο.

 

http://www.agioritikovima.gr/ugeia/16791-oplo-kata-tis

Οι αλκυονίδες μέρες και ο μύθος της αλκυόνης

"Αλκυονίδες ημέρες"σημαίνει το διάλειμμα γαλήνης, μία ανάπαυλα, μέσα σ' ένα πολυτάραχο βίο, ένα διάστημα χρονικό όπως είναι ο Χειμώνας. Ως Αλκυονίδες μέρες ονομάζονται από τους Έλληνες συνηθέστερα ημέρες του Ιανουαρίου κατά τις οποίες επικρατεί ωραίος καιρός με ηλιοφάνεια.

Η ονομασία αυτή είναι αρχαία ελληνική και προέρχεται από τον Αριστοτέλη.


Ποιά είναι όμως η Αλκυόνη; Ένας μύθος μας λέει πως ήταν θυγατέρα του Θεού των Ανέμων Αίολου και της Αγχιάλης και σύζυγος του Κήϋκα, γιού του Εωσφόρου (ο φέρων το Φώς) ή του Έσπερου και της νύμφης Φιλωνίδας. Από υπεροψία, όμως, κατά πως λέει η παράδοση αυτοκολακεύονταν και ονόμαζαν τους εαυτούς τους Δία και Ήρα. Γι' αυτή τους την συμπεριφορά ο Δίας τους τιμώρησε! και τους μεταμόρφωσε σε πουλιά της θάλασσας. Επειδή, όμως, η μεταμορφωθείσα Αλκυόνη σάν θαλασσοπούλι έκαμνε (και κάμνει) τη φωλιά της κοντά στις ακτές, οι νεοσσοί της αρπάζονταν από τα κύματα λόγω της θαλασσοταραχής.


Βλέποντας την ο Δίας έδειξε ευσπλαχνία για την κλαίουσα Αλκυόνη, την λυπήθηκε και απαγόρεψε τους ανέμους να πνέουν τις μέρες τις επώασης (του κλωσσήματος) για δεκατέσσερις ημέρες (επτά δηλαδή ημέρες πριν την μικρότερη μέρα του χρόνου και επτά μετά απ' αυτήν, κατά τις χειμερινές τροπές του Ήλιου) για να προλάβουν οι νεοσσοί αφού γεννηθούν, να αναπτυχθούν μέσα στο καταχείμωνο.

Οι μέρες, λοιπόν, αυτές ονομάσθηκαν Αλκυονίδες ή Αλκυόνιοι. Πράγματι αυτή η χρονική ανάπαυλα των ταραγμένων χειμωνιάτικων ημερών συμπίπτει με τις μέρες του Γενάρη, όπου γλυκαίνει! λίγο ο καιρός. Ζεί στις χώρες της εύκρατης ζώνης, Ευρώπη και στις δυτικές περιοχές της Ασίας. Στην Πατρίδα μας συναντάται σε μέρη όπου υπάρχουν άφθονα ποταμίσια νερά και λίμνες μαζί (π.χ. Ακαρνανία, Βιστωνίδα, Κερκίνη κ.α. ). Έρχεται περί τα τέλη Αυγούστου και φεύγει κάπου τον Μάρτη.Τρέφεται αποκλειστικά με ψάρια που τα συλλαμβάνει ενώ κάθεται υπομονετικά πάνω σε πασσάλους η ξερόκλαδα, και με ασύλληπτη ταχύτητα βουτά και τα πιάνει με το ευθύ και τετραπλευρικό της ράμφος, και πάλι από την αρχή. Είναι όμορφο φανταχτερό πουλί με πλούσια χρωματιστά φτερά με κυρίαρχο το γαλαζοπράσινο.


Από καθαρά μετεωρολογική άποψη οι αλκυονίδες ημέρες ως ημέρες καλοκαιρίας εξηγούνται από το γεγονός ότι στο γεωγραφικό πλάτος που βρίσκεται η Ελλάδα μέχρι το γεωγραφικό πλάτος κυρίως της βορειοανατολικής Ευρώπης, κατά την περίοδο του Χειμώνα παρατηρείται η αυτή βαρομετρική πίεση (εξίσωση πίεσης) με συνέπεια αφενός να μη δημιουργούνται άνεμοι αφετέρου και ο καιρός να είναι μεν ψυχρός αλλά και ηλιόλουστος, λόγω της αντικυκλωνικής κατάστασης.


Αυτό όμως δεν σημαίνει πως κάθε χρόνο υπάρχουν Aλκυονίδες ημέρες. Υπάρχουν και έτη που έλλειψαν τελείως όπως το 1947, αλλά και οι ημερομηνίες έναρξης και λήξης και διάρκεια αυτών δεν είναι σταθερές. Συνηθέστερα όμως καλύπτουν σχεδόν το δεύτερο ήμισυ του Ιανουαρίου. Παρόλα αυτά αλλοι επιμένουν να αποδίδουν την διάρκειά τους σε διαστήμα 14 αίθριων ημέρων, από τις 15 Δεκεμβρίου έως 15 Φεβρουαρίου στην Ελλάδα, στην καρδιά του χειμώνα.

balothia.blogspot.gr/

Μικροί- Μεγάλοι στην Disneyland

Ενας all time classic προορισμός για επισκέπτες όλων των ηλικιών

Το Disneyland Resort Paris είναι ένα γιγάντιο πάρκο με πέντε θεματικές ζώνες.

ΚΕΙΜΕΝΟ: ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΝΤΙΛΣΙΖΙΑΝ Kαι ξαφνικά, το καρότσι του ορυχείου με ιλιγγιώδη ταχύτητα και πάνω σε απότομες στροφές επιταχύνει. Αστραπιαία περιστρέφεται στις κυκλικές ράγες, επανέρχεται ως διά μαγείας στην ευθεία του ναού. Και κάπου στη μέση μιας αχανούς ζούγκλας, διασχίζει διαδοχικά απόκρημνους γκρεμούς. Κάπως έτσι, σου «κόβεται» η ανάσα και πρωταγωνιστείς σε ταινία ως ένας άλλος παιδικός ήρωας (σ.σ. κατά προτίμηση, ο Ιντιάνα Τζόουνς). Αλλωστε, μόνο μετά την αποβίβαση από το τρένο και με την αδρεναλίνη στο «κόκκινο», κατανοείς γιατί το εν λόγω παιχνίδι -«Ο Ιντιάνα Τζόουνς και ο Ναός του Κινδύνου»- είναι ένα από εκείνα που ο χάρτης στην είσοδο της Adventureland «τσεκάρει» με την υποσημείωση: «Μη φύγετε χωρίς να επισκεφτείτε»! Ο λόγος για την Disneyland Resort Paris, δηλαδή το γιγάντιο πάρκο με τις πέντε θεματικές ζώνες, τα 5.800 δωμάτια των επτά θεματικών ξενοδοχείων, τα 56 καταστήματα, τα 69 θεματικά εστιατόρια και, φυσικά, με τους κεντρικούς ήρωες του Walt Disney που παίρνουν σάρκα και οστά και σε ακολουθούν σε κάθε σου βήμα. Ο αριθμός των επισκεπτών της από το 1992 -πρώτο έτος λειτουργίας- μέχρι σήμερα «υπερβαίνει τα 200 εκατομμύρια και μόνο το 2008 ξεπέρασαν τα 15,3 εκατομμύρια», λέει χαρακτηριστικά ο Ζαν-Νταβίντ Μαρκ, υπεύθυνος επικοινωνίας ενός από τους πολυπληθέστερους σε Γαλλία και Ευρώπη τουριστικούς πόλους έλξης. Αρκεί κανείς να βρεθεί 4 η ώρα το απόγευμα στη Main Street για να έχει πλήρη εικόνα. Εκεί όπου όλες οι ηλικίες (σ.σ. συναντάς άπειρες κούνιες με μωρά μέχρι και αρκετούς συνταξιούχους) συνωστίζονται στις δύο πλευρές του πεζοδρομίου κάνοντας χώρο στα άρματα των Μίκι, Μίνι, Γκούφι, Ντάμπο, Ντόναλντ, Πλούτο, Πίτερ Παν, Πειρατών της Καραϊβικής, Τσιπ και Ντέιλ και όλων των βασικών παιδικών ηρώων, που μπροστά στα έκπληκτα μάτια όλων κάνουν την ημερήσια παρέλασή τους. Είναι η ώρα που ο παραμυθόκοσμος του Disney μεταλλάσσεται σε πραγματικότητα! Και όλα αυτά, 32 χλμ. από το κέντρο του Παρισιού, δηλαδή 40 λεπτά με το ρολόι από την Αψίδα του Θριάμβου και μόλις 50 λεπτά από το Μπιγκ Μπεν, χάρη στο σταθμό Marne-la-Vall?e/Chessy TGV που «αφήνει» μπροστά στην είσοδο του Disney Village. Παρά την οικονομική κρίση, η κίνηση στην Disneyland δεν έχει μειωθεί στο ελάχιστο. Μάλιστα, αρκετά νεόνυμφα ζευγάρια την επιλέγουν ως τόπο για μήνα (ή, τουλάχιστον, κάποιες ημέρες) του μέλιτος. Αν και αίσθηση κάνει η απουσία του περίφημου Σκρουτζ Μακ Ντακ (ίσως λόγω της κρίσης να το έχει «σκάσει» μαζί με τις λίρες του), δεν φεύγει ο επισκέπτης χωρίς «Ταξίδι» με τον Πίτερ Παν, δεκάλεπτη κρουαζιέρα σε σπήλαιο με τους Πειρατές της Καραϊβικής, ατμοσφαιρική ξενάγηση στη Frontierland με το ποταμόπλοιο Queen Mary και, για τους περισσότερο τολμηρούς, ένα λεπτό τρόμου στο ομώνυμο «Ασανσέρ του Τρόμου» - με «δώρο-έκπληξη» πανοραμική θέα της Disneyland. Αυτά είναι μερικά μόνο από τα παιχνίδια πάνω στον αχανή χάρτη επιλογών κάθε επισκέπτη. ΠΡΟΣΟΧΗ: Σε ορισμένα παιχνίδια, απαγορεύεται αυστηρά η είσοδος σε εγκύους και σε όσους πάσχουν από καρδιά και πίεση. ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ: Ανάρπαστα γίνονται τα λεγόμενα «fast pass» -το γνωστό «γρηγορόσημο» για εμάς- που κυκλοφορούν σε περιορισμένο αριθμό και με τα οποία κανείς μπορεί να αποφύγει πολύωρη αναμονή σε ουρές. ΔΟΚΙΜΑΣΤΕ: Το πρωινό γεύμα σε ένα από τα ξενοδοχεία της Disneyland, όπως το Newport Bay Club με τα 1.093 δωμάτια (σ.σ. το δεύτερο μεγαλύτερο της Ευρώπης), μοιάζει με ξέφρενο παιδικό πάρτι σε ανατολίτικο παζάρι. ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ: Η Disneyland δεν είναι ανοιχτή μόνο τις 365 ημέρες, αλλά και τις 365 νύχτες του έτους. Για παράδειγμα, βράδυ στην ντίσκο Hurricane δεν πέφτει ούτε για αστείο καρφίτσα. Τόσο κόσμο έχει. Για κρατήσεις που αφορούν τη διαμονή σας επισκεφθείτε τo: www.booking.com

10 μαθήματα ζωής που παίρνουμε από τα παιδιά μας

Νομίζουμε ότι μεγαλώνουμε εμείς τα παιδιά μας, όμως από πολλές απόψεις εκείνα δείχνουν σε εμάς μερικές από τις πιο μεγάλες αλήθειες της ζωής.

Όταν εσείς αρχίζετε να πιστεύετε ότι δεν υπάρχει πια τίποτα συναρπαστικό, εκείνο ανακαλύπτει έκθαμβο το θαύμα της φύσης στα φτερά μιας πεταλούδας. Όταν εσείς αγχώνεστε για να οργανώσετε και την παραμικρή λεπτομέρεια της καθημερινότητας, εκείνο χοροπηδάει αμέριμνο μέσα σε μια γούβα με νερό της βροχής γιατί… έτσι του ήρθε. Κι ενώ εσείς παραιτείστε από την προσπάθεια να διεκδικήσετε κάτι που θέλετε, εκείνο προσπαθεί για εκατοστή φορά να στήσει το κάστρο του που συνέχεια πέφτει κάτω. Τα παιδιά αξίζουν την επιβράβευση μόνο και μόνο για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τη ζωή. Κι αν τα παρακολουθήσουμε προσεκτικά, μπορούμε κι εμείς οι ενήλικες να πάρουμε πολύ σημαντικά μαθήματα. Όπως…

1. Ο επιμένων νικά
Τα μικρά παιδιά δεν τα παρατάνε ποτέ. Ακόμα κι αν εσείς συχνά εκνευρίζεστε από την επιμονή τους να σας πείσουν να φτιάξετε το ίδιο παζλ ξανά και ξανά, οφείλετε να παραδεχτείτε ότι το πείσμα τους πολλές φορές βγαίνει σε καλό. Φανταστείτε πόσα πράγματα μπορεί να είχατε πετύχει στη δουλειά ή στην προσωπική σας ζωή εάν είχατε επιμείνει λίγο περισσότερο.
Tip: Ποτέ μην αποπαίρνετε το παιδί όταν σας ζητάει να του διαβάσετε ξανά το αγαπημένο του παραμύθι. Η επανάληψη είναι το κλειδί για την ανάπτυξη του εγκεφάλου του.

2. Ο κόσμος μας είναι υπέροχος
Κάθε μέρα τα παιδιά ανακαλύπτουν κι ένα καινούργιο θαύμα. Ένα λουλούδι με «τέεεεεελεειο χρώμα», μια χιονισμένη μέρα, ακόμα και η διαδρομή του μετρό μπορούν μέσα από την παιδική ματιά να οδηγήσουν κι εμάς σε έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο θεώρησης της ζωής.
Tip: Προσπαθήστε να δείτε τα πράγματα από τη σκοπιά ενός παιδιού και μοιραστείτε μαζί του το θαύμα της φύσης.

3. Το γέλιο είναι σημαντικό
Τα παιδιά γελάνε πολύ –περισσότερες από 400 φορές την ημέρα. Αντίθετα, ένας ενήλικας γελάει κατά μέσο όρο 15 φορές την ημέρα. Ζώντας με ένα παιδί, είναι μια καλή ευκαιρία να μάθετε να γελάτε περισσότερο, κάτι που αποδεδειγμένα θα κάνει καλό όχι μόνο στη διάθεση αλλά και στην υγεία σας. Σύμφωνα με έρευνες, το γέλιο βοηθάει τη λειτουργία της καρδιάς, αυξάνοντας την κυκλοφορία του αίματος και βελτιώνοντας τη μεταφορά του οξυγόνου, ενώ παράλληλα θρέφει τους ιστούς σε όλο το σώμα και ρίχνει την αρτηριακή πίεση. Μάλιστα, οι γυναίκες φαίνεται να επωφελούνται περισσότερο από τη δράση του σε σχέση με τους άντρες.

4. Ζούμε το παρόν
Τα παιδιά δεν στεναχωριούνται ποτέ για κάτι που έγινε παλιότερα ούτε αγχώνονται για το τι πρόκειται να συμβεί σε μία ώρα, πόσο μάλλον για το τι θα τους ξημερώσει αύριο. Ζώντας το παρόν καταφέρνουν να απολαμβάνουν την κάθε στιγμή.
Tip: Ακριβώς επειδή τα παιδιά ζουν στο «εδώ και τώρα», πολλές φορές αντιμετωπίζουν δυσκολίες στο να μεταβούν από τη μια κατάσταση στην άλλη. Έτσι, είναι πολύ πιθανό να αντιδράσουν εάν τους ζητήσετε να σταματήσουν ΤΩΡΑ το παιχνίδι για να καθίσουν στο τραπέζι για φαγητό. Η λύση σε αυτό το πρόβλημα είναι να τα προειδοποιείτε κάθε φορά, ορίζοντας το χρονικό περιθώριο που τους δίνετε για να κάνουν αυτό που ζητάτε. Π.χ., «σε πέντε λεπτά θα κλείσεις την τηλεόραση και θα κάνουμε μπάνιο».

5. Πάντα προχωράμε μπροστά
Ένα παιδί δεν κρατάει ποτέ κακία σε κανέναν. Όποιος κι αν ήταν ο λόγος που το έκανε να «χτυπιέται» στο πάτωμα, μετά από λίγα λεπτά θα είναι σαν να μη συνέβη ποτέ.
Tip: Όσο άτακτο κι αν ήταν το παιδί, όσο έντονα κι αν χρειάστηκε να το μαλώσετε, φροντίστε μόλις λήξει η περίοδος τιμωρίας να του δείξετε ότι δεν κρατάτε κακία. Το να θυμίζετε συνεχώς στο παιδί παλιότερες άσχημες συμπεριφορές του δεν θα σας προσφέρει τίποτα. Αντίθετα, ένα φιλί και μια ζεστή αγκαλιά θα σας βοηθήσει και τους δύο να κάνετε μια καινούργια αρχή.

6. Η «αποτυχία» είναι απλά μια λέξη
Οι ενήλικες φοβόμαστε την αποτυχία και δεν διστάζουμε να αρνηθούμε να ασχοληθούμε με κάτι μόνο και μόνο από το φόβο μήπως δεν το κάνουμε καλά. Την ίδια στιγμή, το παιδί μας δεν έχει τέτοιες ανησυχίες και δηλώνει με τεράστια ευκολία «μάστορας», επειδή μόλις απέκτησε το πρώτο του κατσαβίδι. Όμως, μέσα από τις δοκιμές και τα λάθη, είναι βέβαιο ότι θα πάρει πολλά μαθήματα.
Tip: Προσπαθήστε να τιθασεύσετε την παρόρμησή σας να το προφυλάξετε από οτιδήποτε και μην παρεμβαίνετε κάθε φορά που πάει να κάνει κάτι στραβά. Αφήστε του το χώρο και το χρόνο που χρειάζεται για να επεξεργαστεί μόνο του μια κατάσταση. Κι αν στην προσπάθειά του να διορθώσει το λάθος του αρχίσει να εκνευρίζεται, προτείνετέ του κάποιες λύσεις, αποφεύγοντας να διορθώσετε τα πράγματα για λογαριασμό του.

7. Τα συναισθήματα πρέπει να εκφράζονται
Οι αγκαλιές, οι τρυφερές κουβέντες και οι εκφράσεις αγάπης δεν είναι ποτέ αρκετές για ένα παιδί. Όμως όσο πιθανό είναι να αφήσει το παιχνίδι του για να σας δώσει ένα ρουφηχτό φιλί, άλλο τόσο πιθανό είναι να ξεσπάσει σε κλάματα ή φωνές. Το να μάθει να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του είναι σημαντικό κομμάτι της πορείας ενός παιδιού προς την ενηλικίωση.
Tip: Είναι πιο εύκολο για ένα παιδί να μάθει σταδιακά να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του όταν αντιληφθεί τι ακριβώς είναι αυτό που νιώθει κάθε φορά. Εάν, για παράδειγμα, έχει θυμώσει επειδή κάποιο άλλο παιδί πήρε τα παιχνίδια του, εξηγήστε του ότι είναι λογικό να νιώθει θυμό, αλλά αυτό δεν του επιτρέπει να χτυπάει ή να δαγκώνει. Μην αμφισβητήσετε αυτό που νιώθει, αλλά βοηθήστε το να το διαχειριστεί.

8. Η αγάπη δεν ζητάει ανταλλάγματα
Ελάχιστες είναι οι σχέσεις ανάμεσα στους ενηλίκους που βασίζονται στην ανιδιοτελή αγάπη. Όμως αυτό ακριβώς είναι που νιώθει το παιδί σας για εσάς. Εκείνο δεν χρειάζεται αποδείξεις, ανταλλάγματα ή συγκεκριμένες συνθήκες για να αγαπήσει.
Tip: Είναι σημαντικό για το παιδί να ξέρει ότι κι εσείς το αγαπάτε με τον ίδιο τρόπο. Μην μπείτε ποτέ στον πειρασμό να «αρνηθείτε» την αγάπη σας εξαιτίας μιας κακής πράξης του.

9. Ζήτω ο αυθορμητισμός
Έτσι δρα το παιδί… αυθόρμητα. Δεν χρειάζεται να έχει επενδύσει ώρες συλλογισμών πριν από κάθε του πράξη, ούτε νοιάζεται πολύ για τις συνέπειες. Εννοείται ότι το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει με εμάς τους μεγάλους. Πολύ συχνά πιεζόμαστε από το βάρος των ενδεχόμενων συνεπειών τόσο, που προτιμάμε να μην αφήνουμε τίποτα στην τύχη. Κι όμως… Σκεφτείτε πόσο χαλαρωτικό θα ήταν να μπορούσαμε πού και πού να αφήσουμε στην άκρη αυτά που πρέπει και να κάνουμε απλώς ό,τι μας αρέσει.
Tip: Μερικές φορές ο αυθορμητισμός του παιδιού μπορεί να βρει ακραίους τρόπους έκφρασης. Όπως, για παράδειγμα, όταν αρνείται να φορέσει τα ρούχα που του διαλέξατε για να πάει στο νηπιαγωγείο. Σε αυτή την περίπτωση είναι στο χέρι σας να αποφασίσετε για ποιους λόγους αξίζει να καταπιέσετε τον αυθορμητισμό του και για ποιους όχι. Με άλλα λόγια, σίγουρα δεν θα του επιτρέπατε να βάλει το μαγιό του για να πάει στο σχολείο, όμως στ’ αλήθεια πειράζει τόσο πολύ να είναι ντυμένος Batman στην επίσκεψη στο σπίτι της γιαγιάς;

10. Μερικά πράγματα αξίζουν κι ένα «μπράβο»
Ο πιο εύκολος και αποτελεσματικός τρόπος για να «φέρετε στα νερά σας» ένα παιδί είναι χρησιμοποιώντας ως μέσο τον έπαινο. Πείτε του «μπράβο» που τρώει το φαγητό του σαν μεγάλος, κι αμέσως θα πιάσει το πιρούνι, ακόμα κι αν μέχρι εκείνη τη στιγμή αρνιόταν να κατεβάσει μπουκιά. Όμως στον κόσμο των μεγάλων ο έπαινος και η ενθάρρυνση είναι στοιχεία που σπάνια αξιοποιούμε, πιστεύοντας ίσως πως αρκεί να διεκπεραιώνεις τις υποχρεώσεις σου. Κι όμως, πού και πού είναι ωραίο να λες και να ακούς ότι κάτι έχεις κάνει καλά.
Tip: Τα παιδιά έχουν ανάγκη την προσοχή σας, ακόμα κι όταν τη διεκδικούν με λανθασμένο τρόπο. Προσπαθήστε να τα επαινείτε συχνά για τις σωστές συμπεριφορές, αλλά μη δίνετε ιδιαίτερη έμφαση σε ό,τι δεν θα θέλατε να επαναλάβει.

πηγή: in.gr

Η απλότητα της ζωής...

Κράτα μου το χέρι.

Αρκεί!