Ρόκα: Λίγο πικρή, αλλά ιδιαίτερα ωφέλιμη

Η ρόκα ανήκει στην οικογένεια των σταυρανθών, μια κατηγορία τροφών που «φροντίζουν» για την καλή υγεία μας και σύμφωνα με πολλές μελέτες, συμβάλουν σημαντικά στη μείωση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου.

Τη ρόκα μπορεί να την αντιπαθούν πολλοί λόγω της έντονης γεύσης της, η αλήθεια είναι όμως ότι και αυτό το χαρακτηριστικό της ακόμα, έχει θρεπτικές συνέπειες για τον οργανισμό μας…

Λίγες θερμίδες και σωστή πέψη
Μία κούπα ψιλοκομμένη ρόκα, αντιστοιχεί σε 5 (μόνο!) θερμίδες, ενώ η υψηλή περιεκτικότητά της σε φυτικές ίνες βοηθάει τη διαδικασία της πέψης και τη σωστή λειτουργία του εντέρου. Επιπλέον, η ρόκα περιέχει σημαντικά μέταλλα όπως είναι το ασβέστιο, ο χαλκός, το σίδηρο, το μαγνήσιο, το μαγγάνιο, το φώσφορο και το κάλιο.

Αντικαρκινική δράση
Το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό της ρόκας είναι η πληθώρα των αντιοξειδωτικών που περιέχει, τα οποία αποτελούν την καλύτερη αντικαρκινική ασπίδα του οργανισμού. Στα πολλά θρεπτικά συστατικά της ρόκας, περιλαμβάνεται και μια ομάδα στοιχείων, υπεύθυνα μεν για την πικάντικη και πικρή γεύση της, αλλά και για την δυνατή αντικαρκινική της δράση. Όταν αυτά τα συστατικά μασηθούν και χωνευτούν, διασπώνται σε στοιχεία μέγιστης αντικαρκινικής δραστηριότητας.
Όλα όσα κάνουν τη ρόκα πικρή, βοηθούν στην αντιμετώπιση, των επιβλαβών και καρκινογόνων επιδράσεων των οιστρογόνων του οργανισμού, απωθώντας έτσι μορφές καρκίνου όπως του προστάτη, του στήθους, του τραχήλου της μήτρας, του παχέος εντέρου και των ωοθηκών.

Πλούσια σε βιταμίνη B, και ειδικότερα σε φυλλικό οξύ
Μία κούπα ρόκα περιέχει 19 μικρογραμμάρια φυλλικού οξέος. Το φυλλικό οξύ είναι σημαντικό συστατικό στη διατροφή των εγκύων, καθώς εμποδίζει τις επιπτώσεις στο έμβρυο, από προβλήματα στο νευρικό σωλήνα.
Εκτός της βιταμίνης Β, η ρόκα έχει και άλλες βιταμίνες της ίδια ομάδας όπως είναι η θειαμίνη, η ριβοφλαβίνη, και η νιασίνη. Όλες οι παραπάνω βοηθούν στη σωστή λειτουργία του μεταβολισμού.

Πλούσια στις βιταμίνες K, Α και C
• Μία κούπα ρόκα περιέχει 11 μικρογραμμάρια βιταμίνης Κ και δεδομένου ότι η συνιστώμενη ημερήσια δόση αυτής της βιταμίνης είναι 90 μικρογραμμάρια για τους άνδρες και 120 για τις γυναίκες, η ρόκα, προτείνεται ανεπιφύλακτα για την πρόσληψη της συγκεκριμένης βιταμίνης. Η βιταμίνη Κ, είναι πολύ σημαντική για την απορρόφηση του ασβεστίου και την υγεία και δύναμη των οστών. Επαρκείς ποσότητες βιταμίνης Κ στον οργανισμό, βοηθούν στον περιορισμό της νευρωνικής βλάβης του εγκεφάλου, που είναι και μια εκ των αιτιών για την ασθένεια του Alzheimer.
• Τα 100 γραμμάρια ωμής ρόκας, περιέχουν 1.424 μικρογραμμάρια Β-καροτένιου. Το Β-καροτένιο, μετατρέπεται σε ενεργή βιταμίνη Α στον οργανισμό, η οποία είναι ουσιώδης για υγιή όραση και την προστασία των πνευμόνων, του δέρματος και της στοματικής κοιλότητας από διάφορους τύπου καρκίνου.
• Μια κούπα ρόκας, περιέχει 3 μικρογραμμάρια βιταμίνης C. Η βιταμίνη C είναι ισχυρό αντιοξειδωτικό και σημαντική για την υγεία των ματιών και όχι μόνο.
Και οι τρεις κατηγορίες βιταμινών στηρίζουν σημαντικά την καλή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος.

Πλούσια σε χλωροφύλλη
Η χλωροφύλλη, η υπεύθυνη για το πράσινο χρώμα όπου υπάρχει αυτό στη φύση, περιέχει μεγάλες ποσότητες μαγνησίου, το οποίο ενισχύει τη σωστή λειτουργία πάνω από 300 μεταβολικών δράσεων στον οργανισμό. Επίσης προστατεύει από τις αφλατοξίνες, που συχνά συναντώνται σε μουχλιασμένα δημητριακά και όσπρια, και μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές βλάβες στο DNA και το συκώτι.

Περιεκτικότητα σε καροτενοειδή
Μπορεί τα καροτενοειδή να μη συναντώνται στη ρόκα, στην ποσότητα που συναντώνται στη γλυκοπατάτα ή στο λάχανο, παρ’ όλα αυτά, η ρόκα περιέχει στοιχεία της ομάδας των καροτενοειδών, ώστε να θεωρείται μια τροφή σημαντική ενάντια στην ανάπτυξη ασθενειών όπως είναι η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας και του καρκίνου (και σε αυτή την περίπτωση).

Χαμηλή περιεκτικότητα σε οξαλικά
Ακόμα ένα «προσόν» της ρόκας είναι η χαμηλή της περιεκτικότητα σε οξαλικά, ενώσεις που περιέχονται στα λαχανικά με φύλλα και οι οποίες συχνά συντελούν στη σωστή απορρόφηση του ασβεστίου από τον οργανισμό. Συγκριτικά με το σπανάκι και άλλα λαχανικά με φύλλα, η ρόκα έχει τη χαμηλότερη περιεκτικότητα σε οξαλικά. Αυτή η ιδιότητά της, σε συνδυασμό με την πληθώρα βιταμινών (κυρίως της βιταμίνης Κ) και μετάλλων που συναντά κανείς σε αυτή, την καθιστούν σημαντική στη διατήρηση της υγείας των οστών.

http://www.agioritikovima.gr/

Η λευκή ζάχαρη σε σκοτώνει..

Ο άνθρωπος δεν χρειάζεται ζάχαρη για να δώσει στο εγκέφαλο του τροφή, μπορεί πολύ εύκολα να το κάνει με μέλι, stevia, και ανάλογα γλυκαντικά. Μην ξεχνάμε πως όλα τα φρούτα και οι καρποί έχουν ζάχαρη και δεν χρειαζόμαστε επιπλέον στον οργανισμό μας. Τα ίδια και χειρότερα κάνει και το άσπρο αλεύρι, θα αναφερθώ σε προσεχές άρθρο.

Ο άνθρωπος ως κατεξοχήν φρουτοφάγος έχει έμφυτη τάση να καταναλώνει γλυκές τροφές, μετά από εκατομμύρια χρόνια διατροφής με ώριμα φρούτα. Ο οργανισμός μας έχει μεγάλες ενεργειακές ανάγκες σημαντικά αυξημένες λόγω του ενεργοβόρου εγκέφαλού μας, και τα ζάχαρα των φρούτων είναι η πιο απλή και γρήγορα μεταβολίσιμη ενεργειακή πηγή.

Την ανάγκη αυτή δυστυχώς σήμερα, εκπαιδεύτηκε ο άνθρωπος της πόλης, να την καλύπτει, με την χημικά επεξεργασμένη και λευκασμένη άσπρη ζάχαρη. Χημικά η ζάχαρη που καταναλώνεις σήμερα είναι καθαρή σουκρόζη (ή σακχαρόζη), ένας διζακχαρίτης αποτελούμενος από ένα μόριο γλυκόζης και ένα μόριο φρουκτόζης. Παράγεται είτε από ζαχαροκάλαμα είτε από ζαχαρότευτλα.

Το ότι η λευκή ζάχαρη είναι καταστροφική για τον οργανισμό, είναι πλέον ευρύτατα γνωστό και επαρκέστατα τεκμηριωμένο. Δεν υπάρχει σχεδόν κανένα βιομηχανοποιημένο τρόφιμο που να μην την περιέχει και η υπερκατανάλωσή της συνυπολογίζοντας τις τεράστιες συγκεντρώσεις της στα αναψυκτικά.

Με μαθηματική ακρίβεια, οδηγεί τον σύγχρονο πολιτισμό στην παρακμή μέσα από την παχυσαρκία και τις ασθένειες, αλλά και στην ενεργειακή αποδυνάμωση ούτως ώστε να μην καταφέρει ποτέ να αντιληφθεί τι γίνεται γύρω του, πάνω από το κεφάλι του και προπάντων τι γίνεται μέσα στην ΚΟΥΦΙΑ ΓΗ.Σκεφτείτε πως ένα κουτάκι αναψυκτικού περιέχει περίπου 11% ζάχαρη, δηλαδή 35 γραμμάρια ή 7 κουταλάκια! Είναι το διοξείδιο του άνθρακα που ξεγελά και καλύπτει την ενοχλητική γλυκύτητα.

Ο βασικός μηχανισμός δημιουργίας βλαβών είναι δεδομένος: προκαλεί μια έκρηξη ζαχάρων στον οργανισμό, το πάγκρεας αναγκάζεται να δουλέψει υπερωρίες για να παράγει μεγάλες ποσότητες ινσουλίνης που απαιτούνται για την απομάκρυνσή τους από το αίμα. Η αφύσικα υψηλή συγκέντρωση ινσουλίνης ανατρέπει την ορμονική ισορροπία του σώματος. Η συνεχής χρήση της οδηγεί τα κύτταρα στο να αναπτύξουν αντίσταση στην ινσουλίνη δημιουργώντας ένα ανατροφοδοτούμενο φαύλο κύκλο «περισσότερη ζάχαρη – περισσότερη ινσουλίνη». Το περισσευούμενο γλυκογόνο είτε καίγεται ατελώς γεμίζοντας τον οργανισμό με τοξικά παραπροϊόντα και ελεύθερες ρίζες, είτε αποθηκεύεται με διάφορες μορφές στα κύτταρα πυροδοτώντας χρόνια φλεγμονή. Από εκεί και μετά, οι δρόμοι της αρρώστιας είναι γνωστοί: καρδιαγγειακές παθήσεις, τοπικές ή γενικευμένες φλεγμονές, ο διαλυτικός διαβήτης, καρκίνος.

Υποκατάστατα; Ακόμη πιο επικίνδυνα από την άσπρη ζάχαρη. Η σύγχρονη βιομηχανία τροφίμων χρησιμοποιεί πέρα από την τυπική χημικά επεξεργασμένη λευκή ζάχαρη μια σειρά από υποκατάστατα με μεγαλύτερη γλυκαντικότητα και συχνά πιο επικίνδυνα. Γλυκόζη, φρουκτόζη, σιρόπι καλαμποκιού, ιμβερτοποιημένη ζάχαρη είναι κάποια από αυτά. Μείνετε όσο πιο μακριά μπορείτε από τρόφιμα που τα περιέχουν. Όσο για τα γλυκαντικά «χωρίς θερμίδες», όχι μόνο δεν αδυνατίζουν – κοιτάξτε όλους τους ευτραφείς να πίνουν αναψυκτικά light- αλλά συχνά είναι και ύποπτα σαν καρκινογόνα. Άλλωστε τα συνθετικά light γλυκαντικά αποτελούν από μόνα τους ένα κεφάλαιο στην τοξίνωση του σύγχρονου ανθρώπου.

Παραπλανητικές είναι επίσης και οι διάφορες μορφές ζάχαρης που προωθούνται σαν πιο «φυσικές», ακόμη και σε καταστήματα υγιεινών τροφών: ζάχαρη από ζαχαροκάλαμο –έτσι κι αλλιώς από αυτό παράγεται- και η καφέ ή η σκούρα ζάχαρη, η οποία απλώς δεν έχει καθαριστεί πλήρως από τις ακαθαρσίες που συνήθως καταλήγουν στη μελάσσα, το σκούρο παραπροϊόν της βιομηχανίας ζάχαρης. Στην ουσία όλες αυτές οι μορφές βλάπτουν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο τον οργανισμό.

Προσοχή όμως θέλουν και τα φυσικά γλυκαντικά, όπως το μέλι, το σιρόπι σφένδαμου και το χαρουπόμελο. Αρχικά πρέπει να διασφαλίσουμε πως δεν έχουν υποστεί χημική ή θερμική επεξεργασία και δεν περιέχουν πρόσθετα ή προϊόντα ζάχαρης (όπως συχνά συμβαίνει με το τυπικό συσκευασμένο μέλι σε μερίδες). Έπειτα, οι μεγάλες ποσότητες από τα φυσικά αυτά ζάχαρα, που σε αντίθεση με τα ζάχαρα των φρούτων καταναλώνονται απουσία ινών και ενζύμων, επηρεάζουν τη λειτουργία του παγκρέατος ανεβάζοντας την παραγωγή ινσουλίνης και πυροδοτούν έτσι μια σειρά από βλαπτικές φλεγμονές και καταστάσεις στον οργανισμό.

Μια ιδιαίτερα μακρά βιβλιογραφία μελετών και ερευνών έχει συσχετίσει την κατανάλωση ζάχαρης και των υποκατάστατών της με μια ευρύτατη γκάμα ασθενειών, πηγή των οποίων είναι βέβαια η χρόνια τοξίνωση και φλεγμονή εξαιτίας της.

Διαταραχή της βιοχημικής ισορροπίας από την κατανάλωση ζάχαρης : Πιο συγκεκριμένα, η ζάχαρη διαταράσσει τις ισορροπίες των μετάλλων στο σώμα, οδηγεί σε ανεπάρκεια χρωμίου και χαλκού και επηρεάζει την απορρόφηση του ασβεστίου και του μαγνησίου. Μπορεί να συμβάλλει στην οστεοπόρωση, να εμποδίσει την απορρόφηση πρωτεΐνης και να προκαλέσει υπογλυκαιμία. Γενικά μπορεί να βλάψει την φυσιολογική ομοιόσταση πολλών συστημάτων του σώματος.

Η κατανάλωση της ζάχαρης αυξάνει, την κατακράτηση των υγρών του σώματος. Έχει παρατηρηθεί πως μπορεί να προκαλέσει τη λιγότερο αποτελεσματική λειτουργία των πρωτεϊνών του αίματος όπως η λευκωματίνη, και έτσι να μειώσει την ικανότητα του σώματος να χειριστεί το λίπος και τη χοληστερόλη. Οι δίαιτες υψηλής περιεκτικότητας σε ζάχαρη έχουν σαν αποτέλεσμα την παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων ελευθέρων ριζών και την πρόκληση οξειδωτικού στρες. Έχει βρεθεί πως η ζάχαρη μπορεί να μειώσει την ποσότητα της βιταμίνης E (α-τοκοφερόλη) στο αίμα. Επίσης μειώνει την ικανότητα των ενζύμων να λειτουργήσουν. Έχει παρατηρηθεί πως μπορεί να βλάψει το πάγκρεας αλλά και να αυξήσει την ποσότητα του λίπους και το μέγεθος του ήπατος. Τέλος, η υψηλή πρόσληψη ζάχαρης αυξάνει τα προηγμένα τελικά προϊόντα γλυκοζυλίωσης (AGEs), τοξίνες ιδιαίτερα βλαπτικές για τον οργανισμό.

Γαστρεντερικό : Η ζάχαρη γενικά κάνει ιδιαίτερα όξινο το πεπτικό σύστημα δημιουργώντας έτσι τις συνθήκες για την ανάπτυξη βλαβών και ασθενειών. Έχει παρατηρηθεί πως αυξάνει τον κίνδυνο της νόσου του Crohn και της ελκώδους κολίτιδας και μπορεί να προκαλέσει σκωληκοειδίτιδα. Η ζάχαρη βοηθά σημαντικά την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη της Candida Albicans καταστρέφοντας αντίστοιχα τους ωφέλιμους μικροοργανισμούς του εντέρου και διαταράσσοντας την ισορροπία της πανίδας του. Προκαλεί δυσπεψία, επιβραδύνει το χρόνο του ταξιδιού της τροφής και δυσκολεύει την κίνηση του εντέρου. Η γρήγορη απορρόφηση της ζάχαρης προωθεί την υπερβολική πρόσληψη τροφής στα παχύσαρκα άτομα και προκαλεί δυσκοιλιότητα. Γενικά, όσο περισσότερη ζάχαρη καταναλώνει κάποιο άτομο, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχει να αναπτύξει το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου.

Καρδιαγγειακό: Η ζάχαρη προκαλεί σημαντική άνοδο των τριγλυκεριδίων, μπορεί να μειώσει την HDL (υψηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνη), να προωθήσει την αύξηση της LDL (χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνη) και τελικά να αυξήσει τη χοληστερόλη και να προκαλέσει αθηροσκλήρωση. Προκαλεί υψηλή αρτηριακή πίεση στα παχύσαρκα άτομα και τελικά μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακές και καρδιαγγειακές παθήσεις. Μπορεί να προκαλέσει συγκόλληση των αιμοπεταλίων και να συντελέσει στη δημιουργία αιμορροΐδων και κιρσών.

Επίδραση στα παιδιά: Ειδικά στα παιδιά, η υπερεκκρινόμενη ινσουλίνη δημιουργεί μια σειρά από αναπτυξιακές ανωμαλίες και η πλεονάζουσα ενέργεια με την παρεπόμενη φλεγμονή προκαλούν υπερκινητικότητα, άγχος, δυσκολία στη συγκέντρωση, διάσπαση προσοχής, κινητικές και μαθησιακές δυσκολίες. Παράλληλα, μπορεί να προκαλέσει μια ραγδαία αύξηση των επιπέδων της αδρεναλίνης στα παιδιά και να μειώσει την αυξητική ορμόνη. Σε μελέτη που έχει διεξαχθεί σε ιδρύματα αποκατάστασης παραβατικών ανηλίκων, παρατηρήθηκε 44% μείωση της αντικοινωνικής συμπεριφοράς όταν τα παιδιά τέθηκαν σε δίαιτα χαμηλή σε ζάχαρη.

Νευροορμονικό: Έχει μετρηθεί πως η ζάχαρη αυξάνει το επίπεδο των νευροδιαβιβαστών ντοπαμίνη, σεροτονίνη και νορεπινεφρίνη, επηρεάζοντας έτσι τη συνολική νευροορμονική λειτουργία του οργανισμού. Έχει βρεθεί συσχέτιση με την κατανάλωση ζάχαρης και τη σκλήρυνση κατά πλάκας. Είναι δεδομένο πως προκαλεί τη μείωση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη, ενώ αυξάνει τα επίπεδα οιστραδιόλης στους άνδρες.

Ανοσοποιητικό: Η ζάχαρη καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα και συμβάλλει στη μείωση της άμυνας κατά των βακτηριακών λοιμώξεων.

Κακοήθεια : Η τακτική κατανάλωση ζάχαρης προκαλεί σημαντική παραγωγή τοξινών κατά τον μεταβολισμό της και οδηγεί σε χρόνια φλεγμονή. Η κατάσταση αυτή αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα αποτελεί μια από τις βασικές αιτίες καρκινογένεσης, δεν θα ήταν υπερβολή λοιπόν να λέγαμε πως η ζάχαρη τροφοδοτεί τον καρκίνο. Πράγματι, διάφορες μορφές κακοήθειας έχουν συνδεθεί με την κατανάλωση ζάχαρης όπως ο καρκίνος του ορθού, των ωοθηκών, του ενδομητρίου και του παγκρέατος σε γυναίκες. Διατροφή υψηλή σε ζάχαρη αυξάνει τη συγκέντρωση των χολικών οξέων στα κόπρανα και των βακτηριακών ενζύμων στο παχύ έντερο. Αυτό μπορεί να προκαλέσει τη χολή να παράγει καρκινογόνες ενώσεις που να οδηγήσουν σε καρκίνο των χοληφόρων οδών, της χοληδόχου κύστης και του παχέος εντέρου. Η υψηλή πρόσληψη ζάχαρης μπορεί να είναι ένας σημαντικός παράγοντας κινδύνου για τον καρκίνο του πνεύμονα. Η συστηματική κατανάλωση γλυκών επίσης αυξάνει τον κίνδυνο για καρκίνου του μαστού, του λάρυγγα, του προστάτη και των νεφρών (νεφρικό καρκίνωμα). Τέλος, μπορεί να προκαλέσει όγκους του ήπατος και να αυξήσει τον κίνδυνο για καρκίνου του στομάχου.

Όραση : Η ζάχαρη προκαλεί μυωπία, εξασθενεί την όραση και συμβάλλει στη δημιουργία καταρράκτη.

Η ζάχαρη είναι εθιστική ουσία. Είναι δεδομένο ότι ευνοεί την ανάπτυξη τερηδόνας και περιοδοντίτιδας.Η ζάχαρη είναι μεθυστική, παρόμοια με το αλκοόλ, επομένως προκαλεί αντίστοιχα πρόωρη γήρανση και οδηγεί στον αλκοολισμό. Συμβάλλει στην παχυσαρκία και στον διαβήτη. Προκαλεί αρθρίτιδα, άσθμα και τροφικές αλλεργίες, όπως επίσης και πονοκεφάλους, συμπεριλαμβανομένης της ημικρανίας και βέβαια διατροφική κατάθλιψη. Αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης ουρικής αρθρίτιδας και συμβάλει στη νόσο του Αλτσχάιμερ. Μεγαλύτερη κατανάλωση επεξεργασμένης ζάχαρης συνδέεται με άμεση επιδείνωση στα συμπτώματα της σχιζοφρένειας.
Πείτε λοιπόν ΟΧΙ σε οτιδήποτε τεχνητά γλυκό και απολαύστε άφοβα τη φυσική και θεραπευτική γλύκα των φρούτων, φρέσκων και ξερών, του μελιού της στέβιας, του σφένδαμου, για υγεία, μακροημέρευση, ευεξία, Δύναμη Νου και αυξημένη ΕΝΕΡΓΕΙΑ, ή ΚΑΝΕ ΟΤΙ ΘΕΛΕΙΣ, αλλά μην γκρινιάζεις για την κατάντια σου !

Κάποια αποσπάσματα είναι από το βιβλίο … αγόρασε το και μελέτησε αν θελήσεις να ΚΑΝΕΙΣ κάτι για τον εαυτό σου και την κοινωνία σου.

Dr. Gott’s No Flour, No Sugar Diet

Πηγή : Terra Papers

http://strange-omniverse.blogspot.com/2012/02/blog-post_09.html

Στη βάση της μεσογειακής πυραμίδας τα φασόλια

Ιδιαίτερα θρεπτική τροφή και καλή πηγή πρωτεΐνης

Τα φασόλια αποτελούν μια ιδιαίτερα θρεπτική τροφή κι αυτό αποτυπώνεται στο γεγονός ότι βρίσκονται στη βάση της μεσογειακής πυραμίδας, δηλαδή συγκαταλέγονται μεταξύ των τροφών που πρέπει να καταναλώνονται με μεγάλη συχνότητα. Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι τα φασόλια μας έθρεψαν ως Έλληνες, καθώς η φασολάδα ήταν η κύρια τροφή μας μετά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο.

Αποτελούν πολύ καλή πηγή πρωτεΐνης, αλλά όπως συμβαίνει με σχεδόν όλες τις πρωτεΐνες φυτικής προέλευσης δεν είναι υψηλής βιολογικής αξίας, συγκριτικά με αυτή που προέρχεται από γαλακτοκομικά προϊόντα και κρέατα. Αυτό συμβαίνει γιατί της λείπει ένα απαραίτητο αμινοξύ (μεθειονίνη). Το αμινοξύ αυτό υπάρχει όμως σε μια άλλη κατηγορία φυτικής προέλευσης τροφίμων, τα δημητριακά (ρύζι, καλαμπόκι, σιτάρι κ.α.) καθώς και στους ξηρούς καρπούς. Συνδυάζοντας λοιπόν στο πιάτο μας φασόλια με δημητριακά παίρνουμε πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας, σχεδόν εφάμιλλη με αυτή του κρέατος.

Επίσης τα φασόλια αποτελούν πολύ καλή πηγή διαιτητικών ινών. Ένα φλιτζάνι μας καλύπτει περισσότερο από το 1/3 των ημερήσιων αναγκών μας, συμβάλλοντας στην καλή λειτουργία του εντέρου, ενώ ταυτόχρονα συμμετέχουν στον έλεγχο των επιπέδων σακχάρου και λιπιδίων στο αίμα. Τα φασόλια επίσης μας δίνουν πρεβιοτικά συστατικά, όπως φρουκτοολιγοσακχαρίτες και ινουλίνη, δηλαδή δίνουν τροφή στους καλούς μικροοργανισμούς του εντέρου, συμβάλλοντας με αυτό τον τρόπο στη διατήρηση της μικροβιακής ισορροπίας του εντέρου.

Η ιδιότητά τους να μας φουσκώνουν έχει να κάνει με την υψηλή περιεκτικότητά τους σε διαιτητικές ίνες. Η δυσάρεστη δημιουργία αερίων όμως, σχετίζεται με μια σημαντική διεργασία στο σώμα μας: την απομάκρυνση των επικίνδυνων καρκινογόνων από το γαστρεντερικό μας σύστημα και πιο συγκεκριμένα από το παχύ έντερο και για το λόγο αυτό τα φασόλια σχετίζονται με μείωση της εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου.

Τα φασόλια επίσης αποτελούν πολύ καλή πηγή σιδήρου. Ένα φλιτζάνι μας δίνει το 30% των ημερήσιων αναγκών μας. Δυστυχώς όμως, η βιοδιαθεσιμότητα του σιδήρου δεν είναι υψηλή όπως συμβαίνει και με τα περισσότερα φυτικά τρόφιμα (μόλις το 3-8% απορροφάται). Έχει βρεθεί ότι η βιταμίνη C (λεμόνι, ντομάτα, κρεμμύδι, σκόρδο, πατάτα), το β-καροτένιο (καρότο) και το μηλικό οξύ (λευκό κρασί) αυξάνουν (έως και τριπλασιάζουν) τη βιοδιαθεσιμότητα του.

Συνδυάστε λοιπόν τα φασόλια στο μαγείρεμα με σάλτσα ντομάτας, καρότο, κρεμμύδι και συνοδέψτε το πιάτο σας με ένα ποτήρι λευκό κρασί και θα έχετε δώσει στον οργανισμό σας μια επαρκή δόση από το απαραίτητο αυτό στοιχείο, το σίδηρο.

Ταυτόχρονα, τα φασόλια συμβάλλουν στην καλή υγεία των οστών μας καθώς μας προμηθεύουν με ασβέστιο (5% των ημερήσιων αναγκών μας σε ένα φλιτζάνι) και βιταμίνη Κ (20% των αναγκών μας σε ένα φλιτζάνι). Η βιταμίνη D (τυρί, γιαούρτι) αυξάνει την απορρόφηση του ασβεστίου και έτσι ο συνδυασμός φασολιών με την παραδοσιακή φέτα μας προσφέρει μια εξαιρετική λύση για την καλή υγεία των οστών.

Τέλος, τα φασόλια αποτελούν εξαιρετική πηγή αντιοξειδωτικών ουσιών και κυρίως φλαβονοειδών (βρίσκονται στο εξωτερικό περίβλημα και ευθύνονται για το χρώμα τους) καθώς φυλλικού οξέος συμβάλλοντας στην καλή λειτουργία της καρδιάς.

Πηγή: nutrimed.gr

Η ντομάτα προστατεύει από το εγκεφαλικό

Οι άνδρες με τα υψηλότερα επίπεδα λυκοπένιου στον οργανισμό τους έχουν κατά 55% λιγότερες πιθανότητες να πάθουν εγκεφαλικό σε σχέση με όσους έχουν στο αίμα τους το μικρότερο ποσοστό της εν λόγω χημικής ουσίας, η οποία προσδίνει την κοκκινωπή απόχρωση σε διάφορα τρόφιμα (ντομάτες, κόκκινες πιπεριές, καρπούζι, παπάγια κ.ά.). Η ντομάτα είναι κατεξοχήν αυτή που περιέχει μεγάλη ποσότητα λυκοπένιου, το οποίο προστατεύει τα κύτταρα του σώματος από βλάβες.   Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Τζούνι Κάρπι του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Ανατολικής Φινλανδίας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό νευρολογίας "Neurology", σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, ανέλυσαν στοιχεία από 1.031 άνδρες αρχικής ηλικίας 45 έως 65 ετών, τους οποίους παρακολούθησαν για μια μεγάλη περίοδο 12 ετών, στη διάρκεια της οποίας οι 67 έπαθαν εγκεφαλικό. Οι άνδρες χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες ανάλογα με το επίπεδο λυκοπένιου στο αίμα τους. Από την ομάδα των 258 ατόμων με το χαμηλότερο επίπεδο λυκοπένιου πέθαναν 25, ενώ από την ομάδα των 259 ατόμων με το υψηλότερο επίπεδο της εν λόγω χημικής ουσίας πέθαναν μόνο 11. Η αντιστρόφως ανάλογη σχέση ανάμεσα στο επίπεδο του λυκοπένιου και στον κίνδυνο εγκεφαλικού διαπιστώθηκε ότι ισχύει ανεξάρτητα από την ηλικία του ατόμου και από άλλους παράγοντες κινδύνου (κάπνισμα, πίεση, διαβήτης κ.ά.). "Τα ευρήματα υποστηρίζουν τη σύσταση οι άνθρωποι να καταναλώνουν πάνω από πέντε μερίδες φρούτων και λαχανικών την ημέρα, κάτι που θα οδηγούσε σε μεγάλη μείωση του αριθμού των εγκεφαλικών παγκοσμίως" δήλωσε ο Κάρπι. Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι το λυκοπένιο μειώνει την ικανότητα της "κακής" χοληστερόλης (LDL) να δημιουργεί δυνητικά επικίνδυνες αθηρωματικές πλάκες στις αρτηρίες, κάτι που μπορεί να προκαλέσει έμφραγμα ή εγκεφαλικό. Επιπλέον, το λυκοπένιο έχει και άλλες σχετικές ιδιότητες, καθώς εμποδίζει την παραγωγή χοληστερόλης και αναστέλλει τη δημιουργία θρόμβων στο αίμα. Από την άλλη, η μελέτη διαπιστώνει μεν την ύπαρξη σχέσης ανάμεσα στο λυκοπένιο και τα εγκεφαλικά, χωρίς όμως να αποδεικνύει πως, αν κανείς τρώει ντομάτες, μειώνει σίγουρα τον κίνδυνο για εγκεφαλικό, γι’ αυτό, άλλωστε, χρειάζονται περαιτέρω μελέτες, όπως είπε ο Φινλανδός ερευνητής. ΑΠΕ

 

Τοξίνες - Αποτοξίνωση

Τοξίνες

Σαν τοξίνες ορίζονται όλες οι  δηλητηριώδεις ενώσεις που  η παρουσία τους στον οργανισμό  έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην λειτουργία του. Οι ενώσεις αυτές είτε παράγονται φυσιολογικά από τον οργανισμό κατά τη διαδικασία της πέψης (άπεπτες πρωτεϊνες, ελεύθερες ρίζες), είτε προσλαμβάνονται από το εξωτερικό περιβάλλον (βαριά μέταλλα, χημικά, πρόσθετα τροφίμων), είτε τέλος παράγονται από παθογόνους μικροοργανισμούς που διαβούν κυρίως στο γαστρεντερικό μας σύστημα.

Ο οργανισμός μας παράγει κατά την πέψη των τροφών  έτσι κι αλλιώς μια ποικιλία τοξικών αποβλήτων σε τακτική βάση, και για το λόγο αυτό διαθέτει καλά ανεπτυγμένες ενζυματικές διαδικασίες αποτοξίνωσης. Αποτοξίνωση είναι η διαδικασία καταστροφής ή αδρανοποίησης των τοξινών και η αποβολή τους από τον οργανισμό. Το κύριο όργανο αποτοξίνωσης είναι το συκώτι, το εκπληκτικό αυτό βιοχημικό εργαστήριο του οργανισμού, άλλες όμως τοξίνες καταστρέφονται  στα κύτταρα – όπως οι ελεύθερες ρίζες- αλλά και σε άλλα όργανα όπως στα νεφρά.

Δυστυχώς, αυτοί οι μηχανισμοί  μπορεί να υπερκεραστούν όταν στα υποπροϊόντα του ίδιου του μεταβολισμού μας προστεθούν και  εξωτερικές πηγές. Η υπερβολική μας έκθεση σε χημικές ουσίες που δεν υπήρχαν μέχρι πρόσφατα στη φύση (εντομοκτόνα, πλαστικά), η υπερβολική πρόσληψη τροφών δύσπεπτων και έντονα επεξεργασμένων (γαλακτοκομικά, σιτηρά), η εξάλειψη των ωμών τροφών και των φυσικών αποτοξινωτικών από τη διατροφή μας, η τακτική κατανάλωση καφέ και αλκοόλ και το κάπνισμα, η ελαχιστοποίηση της φυσικής δραστηριότητας και η υπερσυγκέντρωση παθογόνων μικροοργανισμών στο γαστρενετερικό μας σύστημα από την αλόγιστη χρήση αντιβιοτικών σε ανθρώπους και ζώα, υπερφορτώνουν τον οργανισμό και εξαντλούν τους αποτοξινωτικούς του μηχανισμούς. Σαν αντίδραση, ο οργανισμός αρχίζει να αποθηκεύει το πλεόνασμα των τοξινών στα λιποκύτταρα, στο ίδιο το συκώτι με τη μορφή λίπους αλλά και σε όλους τους ιστούς και τα όργανα.

Το ανοσοποιητικό μας  σύστημα είναι μέρος του μηχανισμού  που μας προστατεύει από τις τοξίνες και ενεργοποιείται στην περίπτωση  της υπερβολικής συσσώρευσής τους. Το ανοσοποιητικό μας εκλαμβάνει όλες τις ουσίες και τους μικροοργανισμούς που ο οργανισμός δεν μπορεί να πέψει ή να αναγνωρίσει ως μέρος του, σαν εχθρούς που πρέπει να αντιμετωπίσει. Όταν πλέον δεν τα καταφέρνει, ενεργοποιεί έναν αρχέγονο μηχανισμό εξελιγμένο για την επούλωση των τραυμάτων: τη φλεγμονή. Η εξέλιξη όμως της φλεγμονής σε χρόνια, οδηγεί με μηχανισμούς που τώρα εξερευνά η ιατρική, σε χρόνιες και επικίνδυνες νόσους όπως οι  αλλεργίες, οι διάφορες αρθρίτιδες, ο διαβήτης  και οι καρδιοπάθειες, αυτοάνοσες όπως το Σύνδρομο Αλτσχάιμερ και η Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, μέσα από πιο πολύπλοκες διαδικασίες ο καρκίνος αλλά και θεωρούμενες σαν ψυχικές ή νευροψυχικές ασθένειες όπως η κατάθλιψη, η μανιοκατάθλιψη και η σχιζοφρένεια. Η ασθένεια έρχεται όταν ο οργανισμός δεν μπορεί πια να διαχειριστεί το βαρύ τοξινωτικό φορτίο.

Αποτοξίνωση

Αποτοξίνωση λέγεται η διαδικασία με την οποία ο οργανισμός αποβάλλει τοξίνες που προκύπτουν είτε από το εξωτερικό περιβάλλον και τις τροφές είτε είναι προϊόντα του μεταβολισμού. Οι τοξίνες είναι ουσίες που το σώμα δεν μπορεί να μεταβολίσει, να διασπάσει δηλαδή σε απλούστερες που να μπορούν να χρησιμοποιηθούν και που η παραμονή τους στον οργανισμό προκαλεί βλάβες στα κύτταρα και τους ιστούς.

Το κύριο αποτοξινωτικό όργανο του οργανισμού είναι το συκώτι. Το όργανο αυτό επιτελεί πάνω από εκατό  λειτουργίες. Βοηθά στη ρύθμιση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα, καθαρίζει το αίμα, παράγει τη χολή, παράγει λιπίδια και  μεταβολίζει τη βιταμίνη Α.  Πολλές από τις λειτουργίες έχουν να κάνουν με την διάσπαση, αδρανοποίηση και αποβολή χημικών ή βιολογικών παραγόντων.

Αποτοξίνωση όμως γίνεται και μέσω άλλων  οργάνων όπως τα νεφρά, το έντερο, οι πνεύμονες, οι ιδρωτοποιοί, οι σμηγματογόνοι και οι βλεννογόνοι αδένες, οποιοδήποτε μέσο δηλαδή έχει ο οργανισμός για να μεταφέρει ανεπιθύμητες ενώσεις από τα κύτταρα στο εξωτερικό περιβάλλον.

Το σώμα έχει σημαντικά αποτοξινωτικά συστήματα. Το πρόβλημα ξεκινά όταν το τοξινωτικό φορτίο ξεπερνά τη δυναμικότητα  των συστημάτων αυτών. Τότε οι πλεονάζουσες τοξίνες αποθηκεύονται στα κύτταρα –κυρίως στον λιπώδη ιστό- περιμένοντας τη σειρά τους για επεξεργασία και αποβολή. Όσο όμως περιμένουν, προκαλούν ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού και χρόνια φλεγμονή, με αποτέλεσμα την εκδήλωση ποικίλων σωματικών και ψυχικών ασθενειών στον άνθρωπο. Το να κάνουμε αποτοξίνωση σημαίνει ακριβώς να φέρουμε σύντομα τη σειρά τους για επεξεργασία.

Το πρώτο βήμα για να το πετύχουμε αυτό είναι να ελαχιστοποιήσουμε την εισροή νέων προβληματικών για τον οργανισμό ουσιών. Το δεύτερο είναι να ενισχύσουμε τις αποτοξινωτικές δράσεις του οργανισμού μέσω των θεραπευτικών τροφών και βοτάνων. Και για τα δύο βήματα υπάρχει ο γρήγορος και ο αργός δρόμος.

Ο πιο άμεσος τρόπος για τη δραματική μείωση των εισερχόμενων στο σώμα τοξινών είναι η νηστεία. Σαν τέτοια θα ορίσουμε την πλήρη αποχή από στερεή τροφή, με ακραία εκδοχή την λήψη μόνο νερού για κάποιο χρονικό διάστημα, από μία έως δέκα ημέρες. Υπάρχει τρομερά ενδιαφέρουσα βιβλιογραφία για το θέμα, προφανώς είναι μια πανάρχαια τεχνική εσωτερικού καθαρμού και χρησιμοποιείται για θεραπεία πολύ σοβαρών ασθενειών όπως ο καρκίνος. Όμως, στην περίπτωση που κάποιος το κάνει για χρονικά διαστήματα μεγαλύτερα των δύο-τριών ημερών, χρειάζεται να παρακολουθείται από γιατρό, να ξεκουράζεται πολύ και να αρχίζει και να τελειώνει τη νηστεία με ομαλό τρόπο. Πάντα υπάρχει ενδεχόμενο να υποστεί ο νηστεύων αποτοξινωτική ( ή αλλιώς θεραπευτική) κρίση και να θέσει την υγεία του σε κίνδυνο. Κατά τη νηστεία, αφού υπάρχει παντελής έλλειψη εισερχόμενων τοξινών ο οργανισμός ενεργοποιείται και καθαρίζει γρήγορα από το φορτίο του, χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα που προανέφερα. Δεν είναι τυχαίο πως η μεγάλη νηστεία της Σαρακοστής ξεκινά με την Καθαρή Δευτέρα , που για τους παλιούς σήμαινε ολική αποχή από οποιαδήποτε τροφή. Το πλεονέκτημα της νηστείας είναι ότι οδηγεί παράλληλα  και στην εξόντωση της παθογόνας χλωρίδας του εντέρου που τρέφεται με προβληματικές τροφές όπως η ζάχαρη, το αλεύρι και το οινόπνευμα και ενισχύεται με τις ζύμες και τους μύκητες των ζυμωμένων τροφών. Αυτό  ανακουφίζει γρήγορα  γρήγορα τον οργανισμό από τις ενδοτοξίνες που παράγουν τέτοιοι μικροοργανισμοί όπως η Candida albicans.

Αντίστοιχα γρήγορα μπορεί να γίνει και αποτοξίνωση με τη βοήθεια ισχυρών αποτοξινωτικών σκευασμάτων και μεθόδων είτε στο συκώτι είτε στο έντερο είτε στο σύνολο του οργανισμού.

Βέβαια, υπάρχουν πολλές τροφές και βότανα που μπορούν να ενισχύσουν τις διαδικασίες καθαρισμού. Σε κάποιες περιπτώσεις βοτάνων βέβαια, καλό είναι αυτά να λαμβάνονται για περιορισμένα χρονικά διαστήματα. Είναι καλή έτσι κι αλλιώς η ανάμιξη και η εναλλαγή τους, όπως ακριβώς και με τις τροφές.

Σκόρδο –κρεμμύδι - πράσσο

Εκπληκτικές τροφές – φυσικά ωμές και ανεπεξέργαστες – και με αυτή τη σειρά σημαντικότητας. Τα καλύτερα αντιβιοτικά, καταπολεμούν δραστικά τους παθογόνους μικροοργανισμούς του γαστρεντερικού και ελαχιστοποιούν τις παραγόμενες από αυτούς ενδοτοξίνες. Αν δεν μπορείτε να τα φάτε ωμά, αφείστε τα χαραγμένα σε νερό για 6-8 ώρες και πιείτε το διάλυμα που θα προκύψει.

Αγκινάρα

Περιέχει την ουσία κυναρίνη και μεγάλη ποσότητα φλαβονοειδών που έχουν ευεργετική δράση στην προστασία του συκωτιού, ενώ βοηθούν και στην αποτοξίνωση του οργανισμού. Δοκιμάστε την ωμή με αρκετό λεμόνι.

Σταυρανθή (Λάχανο-μπρόκολο-κουνουπίδι)

Εκπληκτικά αποτοξινωτικά τόσο λόγω της αλκαλικότητάς τους – μην ξεχνάτε ότι οι τοξίνες είναι κυρίως όξινες – όσο και λόγω της σουλφοραφάνης, που δημιουργείται κατά τη μάσησή τους. Το λάχανο και το κουνουπίδι τρώγονται μια χαρά ωμά. Ατμίστε ελαφρά το μπρόκολλο, ιδανικά σε γουώκ.

Λεμόνι

Το λεμόνι  εξουδετερώνει τις τοξίνες που υπάρχουν στο συκώτι και τη χοληδόχο κύστη. Η βιταμίνη C που περιέχουν στηρίζει το ανοσοποιητικό σύστημα και βοηθά στην εκκαθάριση των συσσωρευμένων τοξινών. Πιείτε το πρωί πριν από οτιδήποτε άλλο ένα στυμμένο λεμόνι σε ένα ποτήρι χλιαρό νερό ώστε να απορροφηθεί άμεσα.

Φρούτα

Όλα τα ώριμα φρούτα περιέχουν σημαντικές ποσότητες βιταμινών, μετάλλων και αντιοξειδωτικών, όλα ισχυρά αποτοξινωτικά και ενισχυτικά της καλής λειτουργίας του οργανισμού.

Κουρκουμάς

Το χρυσό αυτό μπαχαρικό, βασικό συστατικό του κάρυ, περιέχει την εκπληκτική αποτοξινωτική ουσία κουρκουμίνη. Προσθέστε το στο ρύζι και τα φαγητά ή στα βοτανικά αφεψήματά σας.

Γαϊδουράγκαθο  

Τα άνθη και περισσότερο οι σπόροι περιέχουν τη δραστική ουσία σιλυμαρίνη. Δίνει εύγευστο αφέψημα και ενισχύει την αποτοξινωτική δράση του συκωτιού. Είναι αντίδοτο γαι τη δηλητηρίαση από τα μανιτάρια  Amanita phalloides (death cap).

Τσουκνίδα

Το αφέψημα της  είναι εξαιρετικό διουρητικό και κατά της πέτρας της χολής, ενώ ο χυμός των σπόρων της σταματά την αιμορραγία.

Ταραξάκο

Αλλιώς αγριοράδικο ή πικραλίδα,  τονώνει τις λειτουργίες του ήπατος, διεγείρει τις εκκρίσεις της χολής και  βοηθά στην απομάκρυνση  τοξίνων κάθε προέλευσης.

Αψιθιά

Είναι διεγερτικό του πεπτικού. Βελτιώνει την πέψη και την απορρόφηση των θρεπτικών ουσιών. Γενικά, σε μέτριες δόσεις διευκολύνει την παραγωγή της χολής, επιταχύνει την κυκλοφορία του αίματος, προκαλεί εκκρίσεις και χωνεύει τα λίπη. Δεν πρέπει να λαμβάνεται για διάστημα μεγαλύτερο από 15-20 ημέρες.

Αλόη

Η καθημερινή κατανάλωση χυμού αλόης λόγω της καθαρτικής, αντιμικροβιακής, αντιοξειδωτικής δράσης μεταξύ άλλων πολλών απομακρύνει τις βλαβερές τοξίνες από τον οργανισμό μας και βοηθάει στην συνολική υγεία του οργανισμού μας. Για να έχει αποτέλεσμα θα πρέπει να γίνει θεραπεία συστηματικά για ένα εύλογο χρονικό διάστημα.

Οξειδωτικό Στρες: Aντιοξειδωτική δίαιτα

Η πρόσφατη ανάπτυξη των γνώσεων στη βιολογία σχετικά µε τις ελεύθερες ρίζες και τα δραστικά είδη οξυγόνου ROS οδήγησε σε µία ιατρική επανάσταση που υπόσχεται µία νέα εποχή στην υγεία. Πράγµατι η ανακάλυψη του ρόλου των ελευθέρων ριζών στις χρόνιες εκφυλιστικές ασθένειες είναι το ίδιο σηµαντική µε την ανακάλυψη του ρόλου των µικροοργανισµών στις µολυσµατικές ασθένειες.(Bray, 1999).
Υψηλής δραστικότητας µόρια οξυγόνου (µονήρες οξυγόνο) και ρίζες οξυγόνου όπως το ανιόν του υπεροξειδίου (Ο2¯·) και η ρίζα υδροξυλίου (ΟΗ ¯ ) δηµιουργούνται από το µοριακό οξυγόνο µε διέγερση ή µε µονοσθενή αναγωγή αντίστοιχα. Οι ελεύθερες ρίζες είναι ιδιαίτερα δραστικές διότι αυτά τα µόρια περιέχουν ασύζευκτα ηλεκτρόνια. Μπορούν έτσι εύκολα να οξειδώσουν και να βλάψουν ζωτικά βιολογικά µόρια όπως λίπη, πρωτεΐνες και DNA. Τα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα που είναι ενσωµατωµένα στις κυτταρικές µεµβράνες είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στην οξείδωση, διαδικασία γνωστή ως υπεροξείδωση των λιπιδίων.
Οι ελεύθερες ρίζες αναπτύσσονται ενδογενώς στον οργανισµό σε ένα σύνολο µεταβολικών διαδικασιών (π.χ. µεταβολισµός των κατεχολαµινών, κυτταρική αναπνοή) και αυξάνονται από εξωτερικούς παράγοντες. Άλλωστε η εποχή µας χαρακτηρίζεται από πληθώρα επιβαρυντικών για την υγεία παραγόντων όπως η ατµοσφαιρική ρύπανση, το κάπνισµα, το άγχος της καθηµερινότητας, η σωµατική κόπωση, η κακή διατροφή, τα χηµικά πρόσθετα των τροφών, η έκθεση στην έντονη ηλιακή ακτινοβολία καθώς και η χρήση φαρµάκων.
Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δίνουµε στην αυξηµένη παραγωγή ελευθέρων ριζών και αυτό γιατί υπάρχουν πλήθος ασθενειών που αναπτύσσονται και εξελίσσονται ταχύτατα εξαιτίας της παρουσίας τους. Τέτοιες ασθένειες φαίνονται στον πίνακα 1.
Το οξειδωτικό στρες σχετίζεται άµεσα µε την παραγωγή ελευθέρων ριζών και µε τους φυσικούς αντιοξειδωτικούς µηχανισµούς. Όταν οι οξειδωτικοί µηχανισµοί υπερτερούν των αντίστοιχων αντιοξειδωτικών του οργανισµού τότε τα επίπεδα των ελευθέρων ριζών υπερβαίνουν τα φυσιολογικά όρια και βρισκόµαστε µπροστά στο λεγόµενο οξειδωτικό στρες, φαινόµενο καταστρεπτικό για τους ιστούς.

ΠΙΝΑΚΑΣ 1. Ασθένειες που συνδέονται με την αυξημένη συγκέντρωση ελευθέρων ριζών

Παχυσαρκία	Ρευµατοπάθειες
Αρτηριοσκλήρυνση	Αυτοάνοσα νοσήµατα
Χρόνια πολυαρθρίτιδα	Τοξικώσεις από µέταλλα
Ελκώδης κολίτιδα	Πρόωρη γήρανση
Φλεγµονές	Νόσος Parkinson
∆ερµατικές παθήσεις	Νόσος Alzheimer
Ισχαιµία	Σκλήρυνση κατά πλάκας
Καταρράκτης	Παγκρεατίτιδα
Καρκίνος

Οξειδωτικό Στρες Και Αντιγήρανση
Από αρχαιοτάτων χρόνων οι άνθρωποι προσπάθησαν να ανακαλύψουν το ελιξίριο της ζωής. Τους απασχολούσε τόσο η κατάκτηση της μακροβιότητας όσο και η αιώνια νεότητα. Τι είναι όµως αυτό που φθείρει και καταστρέφει τους ιστούς προκαλώντας το γήρας και τα νοσήµατα φθοράς; Και αν το ανακαλύψουµε τελικά θα απολαύσουµε την αιωνιότητα στη γη;
Πολλοί είναι οι ερευνητές που προσπάθησαν και συνεχίζουν, να απαντήσουν τα ερωτήµατα αυτά. Οι περισσότερες έρευνες τα τελευταία σαράντα χρόνια συµφωνούν στην ύπαρξη των ελευθέρων ριζών οξυγόνου, οι οποίες ευθύνονται για την καταστροφή του κυττάρου και τον θάνατο του.
Αυτή η διαδικασία ονοµάζεται διαδικασία οξείδωσης, προκαλεί βλάβες στον οργανισµό µας και είναι µια από τις κύριες αιτίες γήρανσης.

Οξειδωτικό Στρες Και Παχυσαρκία
Τα άτοµα που είναι παχύσαρκα έχουν υψηλά επίπεδα ελευθέρων ριζών, που αυξάνουν την πιθανότητα εκδήλωσης καρδιαγγειακών νοσηµάτων.
Σε έρευνα στην Ιατρική Σχολή της Βοστόνης βρέθηκε ότι τα παχύσαρκα άτοµα εµφανίζουν υψηλότερα επίπεδα οξειδωτικού στρες, το οποίο καταδεικνύει σαφώς την επικινδυνότητα του υπερβολικού βάρους. Στην έρευνα αυτή βρέθηκε ότι υπήρχε ισχυρή συσχέτιση µεταξύ του ∆ΜΣ και του οξειδωτικού στρες. Ισχυρή συσχέτιση βρέθηκε επίσης στα άτοµα που καπνίζουν και σε αυτά που έπασχαν από σακχαρώδη διαβήτη.

Αντιοξειδωτικά: Μηχανισµός Άµυνας Του Οργανισµού
Σε περίπτωση που το οξειδωτικό στρές είναι αυξηµένο και κατά συνέπεια είναι αυξηµένη και η ποσότητα των ελευθέρων ριζών, ενεργοποιούνται οι φυσιολογικοί µηχανισµοί άµυνας του οργανισµού.
Τα αντιοξειδωτικά είναι ουσίες που δρουν µε τέτοιο τρόπο ώστε να δεσµεύουν και να εξουδετερώνουν τις ελεύθερες ρίζες, µετατρέποντάς τες σε µη τοξικές, άρα και ακίνδυνες για τον ανθρώπινο οργανισµό. Τέτοιες ουσίες είναι οι βιταµίνες A,C και Ε, τα φλαβονοειδή, το σελήνιο, το Β-καροτένιο, ο ψευδάργυρος, τα διάφορα είδη λυκοπενίων που περιέχονται στην ώριµη ντοµάτα, καθώς και άλλες ουσίες που περιέχονται στο κόκκινο σταφύλι, στα σταυρανθή, στο σκόρδο, στο χαµοµήλι και σε άλλα τρόφιµα.
Τα αντιοξειδωτικά µπορούν να ταξινοµηθούν στις παρακάτω κατηγορίες :

•  Ενδογενή αντιοξειδωτικά συστήµατα π.χ. GSH γλουταθειόνη, καταλάση ή δισµουτάση του ανιόντος υπεροξειδίου (S.O.D.), αφυδρογονάση της 6-φωσφορικής γλυκόζης (G-6-PD)
•  Άλλες ενδογενείς αντιοξειδωτικές ουσίες π.χ. αλβουµίνη, ουρικό οξύ, χολερυθρίνη
• Αντιοξειδωτικές βιταµίνες (π.χ. βιτ. Ε, C, καροτενοειδή)
• Άλλα αντιοξειδωτικά που προσλαµβάνονται µε την διατροφή π.χ. συνένζυµο Q10, πολυακόρεστα λιπαρά οξέα, κυστείνη, σελήνιο, ψευδάργυρος, φλαβονοειδή

Ο Ρόλος Των Αντιοξειδωτικών

• Προστατεύουν τις κυτταρικές µεµβράνες, εξουδετερώνοντας τις ελεύθερες ρίζες οξυγόνου.
• Δρουν καρδιοπροστατευτικά: Αυξάνουν την ανθεκτικότητα των αγγείων, περιορίζουν τους φλεγµονώδεις παράγοντες, αποτρέπουν την οξείδωση της LDL χοληστερίνης και συµβάλλουν στον έλεγχο των επιπέδων της αρτηριακής πίεσης και της οµοκυστεϊνης.
• Ασκούν αντικαρκινική δράση : Μπλοκάρουν ή εµποδίζουν την προσκόλληση επικίνδυνων ενζύµων στους ιστούς, αδρανοποιούν καρκινογόνες ουσίες που προκαλούν µεταλλάξεις σε υγιή κύτταρα κι επιβραδύνουν τους µηχανισµούς καρκινογένεσης.
• Βελτιώνουν τις πνευµατικές ικανότητες και την ψυχική διάθεση, προστατεύοντας τους νευροδιαβιβαστές απο την οξείδωση και βελτιώνοντας την εγκεφαλική µικροκυκλοφορία.
• Διατηρούν το δέρµα ελαστικό και το προφυλάσσουν απο την πρόωρη γήρανση, περιορίζοντας τη διάσπαση του κολλαγόνου.
• Προστατεύουν οστά και αρθρώσεις, περιορίζοντας οιδήµατα, φλεγµονές και εκφυλιστικές αλλοιώσεις.
• Βελτιώνουν τη λειτουργική κατάσταση του αµφιβληστροειδούς χιτώνα των µατιών και ενισχύουν την όραση.
• Δρουν αντιαλλεργικά σε µεγάλο φάσµα αλλεργιών.
• Διαφυλάσσουν τα αποθέµατα άλλων απαραίτητων θρεπτικών ουσιών στον οργανισµό, αποτρέπουν την καταστροφή τους και, σε ορισµένες περιπτώσεις, ενισχύουν τη δράση τους.

Πηγές Αντιοξειδωτικών

Υπάρχουν πολλά τρόφιµα που περιέχουν αντιοξειδωτικές ουσίες, τα κυριότερα εκ των οποίων φαίνονται στον παρακάτω πίνακα.

Πηγές αντιοξειδωτικών
Βιταµίνη Α	Αυγό, βούτυρο, γάλα και γαλακτοκοµικά προϊόντα, συκώτι, ιχθυέλαια
Βιταµίνη C	Φρούτα, κυρίως εσπεριδοειδή, (πορτοκάλια, µανταρίνια), φραγκοστάφυλα, φράουλες, ακτινίδια, κεράσια, µούρα, πεπόνι, ντοµάτα, λάχανο, πράσινη πιπεριά, πράσινα φυλλώδη λαχανικά (µαρούλι, σπανάκι), σταυρανθή (µπρόκολο, κουνουπίδι, λαχανάκια Βρυξελλών)
Β-καροτένιο	Φρούτα κυρίως εσπεριδοειδή, (πορτοκάλια, µανταρίνια), λαχανικά πράσινου, κίτρινου και πορτοκαλί χρώµατος, ντοµάτες, και επίσης (σε μικρότερες ποσότητες) βερίκοκα, γλυκοπατάτες , καρπούζι, κολοκύθα
Βιταµίνη Ε	Φυτικά έλαια,(ηλιέλαιο,αραβοσιτέλαιο,βαµβακέλαιο), και κυρίως ελαιόλαδο, δηµητριακά ανεπεξέργαστα, σόγια, αµύγδαλα, καρύδια, φουντούκια, λαχανικά σκούρα πράσινα, λαχανικά φυλλώδη, φύτρα σταριού, αυγά
Σελήνιο	Κρέας, συκώτι, θαλασσινά, αβοκάντο, ελιές, ξηροί καρποί, δηµητριακά, σπόροι, φρούτα και λαχανικά που φυτρώνουν στο έδαφος
Φλαβονοειδή	Αρακάς, βατόµουρα, εσπεριδοειδή, κόκκινο κρασί, κουµ κουάτ, κρεµµύδια, µέλι, µήλα, µπρόκολο, πικρή σοκολάτα, σόγια, σταφύλια, τσάι πράσινο και µαύρο, φασολάκια πράσινα και επίσης στους ανθούς λαχανικών και λουλουδιών και στα φύκια
Ψευδάργυρος	∆ηµητριακά, συκώτι, όσπρια, θαλασσινά, σπόροι σιταριού, µαγιά µπύρας, αυγά
Ανθοκυανίνες	Γογγύλια, κάρδαµο, κεράσια, κουνουπίδι, κραµβολάχανο, λάχανο κατσαρό, µούρα, µπρόκολο, µύρτιλλα, σπαράγγια, σταφύλια, φράουλες
Ελλαγικό οξύ	Βατόµουρα, κεράσια, σταφύλια, φράουλες
Λυκοπένιο	Ντοµάτες (φρέσκες, λιαστές και επεξεργασµένα προϊόντα ντοµάτας) και επίσης (λιγότερο) γκρέιπφρουτ, καρπούζι και πιπεριές
Φαινόλες	Ελαιόλαδο, ελιές, εσπεριδοειδή, κακάο, κρασί, λιναρόσπορος, µπρόκολο, σκόρδο, σοκολάτα πικρή, τσάι πράσινο.
Συνένζυµο Q10	Σαρδέλα, σκουµπρί, σόγια

10 Τρόποι Για Να Αυξήσετε Τα Αντιοξειδωτικά Στη Διατροφή Σας

• Υιοθετήστε το Μεσογειακό πρότυπο διατροφής. Προσπαθήστε, δηλαδή, να τρώτε περισσότερες φυτικές τροφές και λιγότερες ζωικές, προτιµώντας τις ανεπεξέργαστες τροφές αντί για τις βιοµηχανοποιηµένες και τις βιολογικές αντί για τις συµβατικές
• Μην είστε µονοµερείς στις επιλογές σας. Τρώτε καθηµερινά αρκετά διαφορετικά φρούτα και λαχανικά
• Σεβαστείτε την εποχικότητα. Αποφύγετε φρέσκα φρούτα και λαχανικά 'ψυγείου' ή θερµοκηπίου και γενικά ό,τι είναι 'εκτός εποχής'
• Μη διαλέγετε τα πιο µεγάλα, τα πιο φανταχτερά και τα πιο γυαλιστερά φρούτα, αλλά αυτά που έχουν ένα περισσότερο φυσιολογικό µέγεθος και χαρακτηριστικό άρωµα
• Μην αποθηκεύετε µεγάλες ποσότητες νωπών τροφών, ακόµα και αν τις βάζετε σε καταψύκτη. Κανένα φρούτο ή λαχανικό δεν πρέπει να αποθηκεύεται για χρονικό διάστηµα µεγαλύτερο των 3-4 ηµερών.
• Πλένετε τα φρούτα και τα λαχανικά πολύ καλά µε ζεστό νερό, αλλά σκουπίστε τα αµέσως και µην τα αφήνετε να στραγγίξουν µόνα τους. Αν είστε σίγουροι για την προέλευσή τους, καθαρίστε τα µε βρεγµένο βουρτσάκι. Αν όχι, αποµακρύνετε τη φλούδα των φρούτων και τα εξωτερικά φύλλα των λαχανικών, για να µειώσετε τα χηµικά τους υπολείµµατα
• Τρώτε τα φρούτα µόνα τους και όχι ως επίδορπιο µετά τα κυρίως γεύµατα
• Συνδυάστε λαχανικά διαφόρων χρωµάτων στις σαλάτες σας. Φροντίστε να τα χοντροκόβετε ελάχιστη ώρα πριν τα καταναλώσετε και να τα αρτύζετε στο πιάτο σας µε ωµό εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο και λεµόνι
• Προτιµήστε το βράσιµο στον ατµό απο το βράσιµο σε νερό. Όταν βράζετε λαχανικά ή χόρτα, χρησιµοποιήστε µόνο το απολύτως αναγκαίο νερό και επιδιώξτε το βράσιµο να διαρκεί όσο το δυνατόν λιγότερο χρόνο. Σε κάθε περίπτωση αποφύγετε τη χρησιµοποίηση µαγειρικής σόδας
• Προσθέστε στα φαγητά και τις σαλάτες αρωµατικά βότανα, ελαφρά µπαχαρικά και φυσικά καρυκεύµατα.

Αντιοξειδωτική Δίαιτα
Οι επιστήµονες του USDA των ΗΠΑ κατέταξαν πρόσφατα τα τρόφιµα σε µια κλίµακα ανάλογα µε την αντιοξειδωτική τους ικανότητα, την κλίµακα ORAC (oxygen reagent absorbance capacity) δηλαδή την ικανότητα των τροφίµων να δεσµεύουν τις ελεύθερες ρίζες οξυγόνου.
Οι ειδικοί προτείνουν µια 'αντιοξειδωτική' δίαιτα σε περίπτωση που διαγνωσθεί υψηλό οξειδωτικό στρές. Η δίαιτα αυτή πρέπει να περιέχει 3000-5000 µονάδες ORAC. Η αντιµετώπιση του οξειδωτικού στρές µε µια αντιοξειδωτική δίαιτα θεωρείται απαραίτητη και πρέπει να γίνεται παράλληλα µε την θεραπεία των νοσηµάτων που συνυπάρχουν π.χ. παχυσαρκία, σακχαρώδης διαβήτης, υπέρταση, καρδιαγγειακά νοσήµατα.

Παρακάτω ακολουθεί ένας πίνακας ενδεικτικός των τιµών ORAC/100g των λαχανικών και φρούτων που αναλύθηκαν από το U.S.D.A. 

Ξερά δαµάσκηνα	5770
Σταφίδες	2830
Μύρτιλα	2400
Βατόµουρα	2036
Λαχανίδες	1770
Φράουλες	1540
Σπανάκι	1260
Λαχανάκια Βρυξελλών	980
Φρέσκα δαµάσκηνα	949
Φύτρα τριφυλλιού	930
Μπρόκολο	890
Παντζάρια	840
Πορτοκάλια	750
Κόκκινες γλυκές πιπεριές	710
Κόκκινα σταφύλια	739
Κεράσια	670
Κρεµµύδια	450
Καλαµπόκι	400
Ακτινίδια	602
Γκρέιπ φρούτ	483
Μελιτζάνες	390

ΓΑΛΑ : ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΥΘΟ....

Οι Πρωτεΐνες (Pr) του γάλακτος είναι διαφόρων ειδών με κυριότερη την καζεΐνη. Υπάρχουν ακόμα πρωτεΐνες που σχετίζονται με την μεταφορά θρεπτικών συστατικών, με την αντίσταση στις ασθένειες (αντισώματα) καθώς και πρετεΐνες που δρούν ώς παράγοντες ανάπτυξης.

Ορισμένες φορές το γάλα είναι πιθανόν να περιέχει μερικά επιβλαβή συστατικά της καζεΐνης, γεγονός που εν δυνάμη είναι δυνατόν να αυξήσει τον κίνδυνο καραδιαγγειακών νοσημάτων και αυτισμού.

Μερικοί άνθρωποι πιθανόν να είναι αλλεργικοί στην καζεΐνη του γάλακτος πράγμα που οδηγεί σε σοβαρές επιπλοκές.

Επίσης ορισμένοι άνθρωποι μπορούν να εμφανίσουν δυσανεξία στη λακτόζη, φαινόμενο που οφείλεται στην έλλειψη του ενζύμου λακτάσης, το οποίο είναι απαραίτητο στην πέψη του γάλακτος. Σ'αυτήν την περίπτωση ΔΕΝ συνίσταται η κατανάλωσή του και η απορρόφηση του απαραίτητου Ασβεστίου ( Ca) από τον οργανισμό μπορεί να γίνει μέσω άλλων γαλακτοκομικών προϊόντων όπως το γιαούρτι.

Το αγελαδινό γάλα περιέχει 3 φορές περισότερες πρωτεΐνες σε σχέση με τον ανθρώπινο και περίπου 50% περισότερο λίπος.

Το γάλα συνήθως παστεριώνεται, μία διαδικασία στην οποία το γάλα εκτείθεται σε υψηλές θερμοκρασίες κι αυτό έχει ώς αποτέλεσμα :

• την μετουσίωση των πρετεϊνών του γάλακτος, καθιστόνταστες λιγότερο χρησιμοποιήσιμες ή ακόμα και επικίνδυνες.
• Την καταστροφή των ενζύμων, όπως είναι για παράδειγμα η φωσφατάση, ένα ένζυνο που βοηθά στην σωστή απορόφηση του Ασβεστίου που περιέχεται στι γάλα.
• Την καταστροφή των βιταμινών Β12, Β6 και τις βιταμίνες του συμπλέγματος C.
• Την καταστροφή φιλικών βακτηρίων.

Ιδιαίτερη σημασία πρέπει να δίνει κανείς στην προέλευση και την ποιότητα του γάλακτος που βάζει στο σπίτι του. Πρόσφατα ανακαλύφθηκε σκόνη γάλακτος -Κινεζικής προέλευσης- η οποία περιέχει μελαμίνη ουσία που μπορεί να προκαλέσει καρκίνο!

Γάλα προερχόμενο από αγελάδες ταϊσμένες με τροφές υψηλής περιεκτικότητας σε σπόρους σόγιας και ορμονών ανάπτυξης -ώστε να επιτευχθεί αύξηση της παραγωγής- αυξάνει τον κίνδυνο η αγελάδα να υποστεί μαστιτίδα, να εμφανίσει προβλήματα στο συκώτι & στους αδένες που είναι υπεύθυνοι για την παραγωγή των ορμονών ανάπτυξης και σεξουαλικής ταυτότητας του ζώου, μ'αποτέλεσμα να καθίσταται αναγκαία η συχνή χρήση αντιοβιοτικών για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων. Μία διαδικασία που σαφώς δεν συμβαδίζει με την σωστή διατροφή κι έχει άμμεσα αντίκρυσμα και σε εμάς που είμαστε οι τελικοί καταναλωτές.

Στο γάλα εισάγονται πολλές φορές ορμόνες ώστε να προσδώσουν μία καλύτερη υφή και για να μην δημιουργείται το σβόλιασμα (πέτσα) από το λίπος που επιπλέει στην επιφάνεια του γάλακτος. Οστόσο το πρόβλημα μ' αυτήν την διαδικασία είναι ότι μεταβάλεται το υγεϊνό λίπος και η χοληστερόλη του γάλακτος, με τέτοιον τρόπο που είναι περισότερο πιθανόν να σχηματίσουν ελεύθερες ρίζες.

Ο Dr Frank A.Oski τόνισε ότι το αγελαδινό γάλα είναι υπερτιμημένο σαν πηγή ασβεστίου και συχνά είναι επιμολυσμένο με ίχνη αντιβιοτικών, γεγονός που μπορεί να συνδέεται με αλλεργίες και πρβήματα πέψης καθώς και με τον νεανικό διαβήτη.

Οι Dr Frank A.Oski & Dr Neal Barnard αναφέρουν ότι προβήματα που σχετίζονται με την κατανάλωση του αγελαδινού γάλακτος, πιθανόν να μην προκαλλούν τόση έκπληξη στο μέλλον άν αναλογιστεί κανείς ότι το ανθρώπινο είδος είναι το μόνο είδος στην φύση που πίνει γάλα (κ μάλιστα γάλα άλλου είδους) και συνεχίζει να καταναλώνει γάλα και μετά την προσχολική του ηλικία.

Βιβλιογραφία : 

Dr Frank A.Oski (director of pediatrics at John Hopkins University)

Dr Neal Barnard

Dr Bean Kim